Leandro Fresco & Rafael Anton Irisarri – Una Presencia En La Brisa
Jarek Szczęsny:

Niepewność własnego słuchu.

Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.



STILL – I

Gotowi na twerking?

Wielki sukces artystyczny ubiegłorocznego albumu „Bird Sound Power” projektu Equiknoxx sprawił, że eksperymentujący z dekonstrukcjami techno, house’u, trance’u i jungle’u producenci zwrócili również uwagę na nowoczesne brzmienia z Jamajki – raggę, dancehall czy reggaeton. Nic więc dziwnego, że już wkrótce potem posypały się podobne produkcje, próbujące przenieść na teren nowoczesnej elektroniki typowo taneczne estetyki z dalekiej wyspy. Jednym z twórców zainfekowanych tego rodzaju połamaną rytmiką jest Simone Trabucchi z Włoch.

Zaczynał już pod koniec minionej dekady, nagrywając hałaśliwy noise i chmurne drony dla wytwórni Hundebiss z jego rodzinnej Vernaski, pod efektownym pseudonimem Dracula Lewis. Trzy firmowane nim wydawnictwa wprowadziły go w kasetowy i winylowy obieg współczesnej sceny eksperymentalnej. Nic więc dziwnego, że kiedy zainicjował nowy projekt – upomniała się o niego modna wytwórnia PAN z Berlina. Dzięki temu dostajemy teraz debiutancki album Włocha pod szyldem STILL – dedykowany jamajskiej kulturze i religii.

Choć przyzwyczailiśmy się, że muzyka z tej tłoczni ma zawsze mocno rozedrgane brzmienie, tym razem dostajemy solidną dawkę nowoczesnego reggaetone’u w niemal swej mainstreamowej wersji. Nerwowe i rwane bity oplatają tu zdubowane basy, popiskujące klawisze rodem z oldskulowych gier komputerowych mijają się z rave’owymi efektami, a nad wszystkim tym górują przetworzone wokale, nawijki i okrzyki gościnnie zaproszonych do nagrań MCs („Don’t Stop”). Jedynym wyróżnikiem alternatywności prezentowanych tu rytmów, jest ich surowe i oszczędne brzmienie („Gozpaal”), osuwające je momentami w stronę electro („Rough Rider”).

Gdyby nie naklejka PAN na płycie, trudno byłoby doszukiwać się na niej jakiejś większej awangardowości. To solidnie zrealizowana muzyka taneczna o karaibskim rodowodzie, której oczywiście bliżej do Equiknoxx niż Majora Lazera, ale wydaje się, że większość nagrań z „I” z powodzeniem mogłaby się sprawdzić na typowo reggaetone’owej potańcówce, dowodząc, że granice między undergroundem a mainstreamem we współczesnej muzyce tanecznej zaczynają się coraz bardziej zacierać. Włoski producent zawita z tym materiałem na tegoroczny Unsound. Przygotujcie się na bezlitosny twerking!

PAN 2017

www.p-a-n.org

www.facebook.com/pan.hq

www.facebook.com/STILL2K

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.