The Primitive Painter – The Primitive Painter
Paweł Gzyl:

Dźwiękowy klejnot z dawnej epoki.

DIVVAS – Challenger Deep
Łukasz Komła:

W głębinach myśli.

The Exaltics & Heinrich Mueller – Dimensional Shifting
Paweł Gzyl:

Mistrzowska wersja detroitowego electro.

Julius Aglinskas – Daydreamer
Łukasz Komła:

W ambientowym zastygnięciu.

Soft Boi – So Nice
Paweł Gzyl:

O miłości w rytmie downtempo.

Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who know”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.



Pierre Bastien – The Mecanocentric World of Pierre Bastien

Brytyjska wytwórnia Discrepant opublikowała koncertowy materiał Pierre’a Bastiena.

Francuski kompozytor i multiinstrumentalista stworzył w drugiej połowie lat 80. niezwykłą orkiestrę, którą nazwał „Mecanium”, czyli zespół „muzyków” składający się z automatów zbudowanych z elementów „meccano” wprawianych w ruch przez tzw. elektromotory. Owe maszyny grają na akustycznych instrumentach z całego świata. Pionierskie poczynania Bastiena szybko zostały zauważone i docenione. Warto też wspomnieć, że artysta swoją karierę zaczynał już pod koniec lat 70., od współpracy z Operation Rhino, Nu Creative Methods, Effectifs de Profil czy później z Dominique Bagouet Dance Company.

Od tamtego czasu wiele się zmieniło, jeśli chodzi o rozwój jego muzyki. W ostatnich latach można było usłyszeć maszyny Bastiena zarówno u projektantki modowej Issey Miyake, jak i w nagraniach Roberta Wyatta oraz Norwega Phonophani (w tym roku opisywałem jego znakomity album „Animal Imagination” wydany przez Hubro).


Najnowsze dzieło Francuza „The Mecanocentric World of Pierre Bastien” (27.10.2017 | Discrepant) to zapis koncertowego występu z października 2016 roku w Studiu M – słynnej sali koncertowej Radia i Telewizji Vojvodina w Serbii. Stronę A tego wydawnictwa podpisano jako „Quiet Motors”, zaś B – „Frantic Motors”. Obie kompozycje Bastien sformułował na podstawie ogromnej ilości dźwiękowych wycinków zagranych przez jego maszyny, jak doskonale wiemy, świetnie radzących sobie nie tylko z etnicznymi instrumentami (afgański râbab, chińska lutnia, marokański bendir, jawajski saron itd.), ale też z łatwością wydobywających odgłosy z gumek, papieru, gwoździ, harmonijki czy trąbki. To wszystko możemy usłyszeć na albumie „The Mecanocentric World of Pierre Bastien” – dającym wyjątkową możliwość jednoczesnego dotykania rozmaitych kultur z różnych kontynentów. Nie zabrakło także fascynujących skrętów w dwudziestowieczną awangardę.

 

Oficjalna strona Pierre’a Bastiena »Profil na Facebooku » Strona Discrepant »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.