Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.

Dren – Time And Form
Paweł Gzyl:

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Dots (Uwe Schmidt) – Dots
Ania Pietrzak:

Śladami czarów w kosmicznej otchłani.

S S S S – Walls, Corridors, Baffles
Paweł Gzyl:

Power ambient z Lucerny.



Lost Few – Between The Silence

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Niewiele wiemy o Lost Few: za nazwą tą kryje się David Thomson z Melbourne w Australii. Jego dotychczasowa aktywność ma dwutorowy charakter. Z jednej strony wyznaczają ją muzyczne produkcje. Dyskografię projektu tworzą zaledwie dwa wydawnictwa: „Winter’s Voice” z 2013 i „Deadbeat Method” (split z Necking) z 2016 roku. Z drugiej strony to audiowizualne instalacje, prezentowane w przestrzeniach galeryjnych lub podczas muzycznych wydarzeń, jak podczas 25-lecia Tresora. Syntezą tych doświadczeń ma być debiutancki album Lost Few, który zyska swą wizualną stronę w koncertowej wersji. A jaką zawiera muzykę?

„Blessed Are The Tears” otwiera płytę warczącym dronem, który uzupełniają fabryczne hałasy i zawodzące przestery. Kontrapunktem dla tej mrocznej muzyki okazuje się być mistyczna wokaliza Jenny Thomson, nadająca kompozycji sakralny ton. Słychać ją również w „Indecison”, gdzie zostaje wpisana w plemienne bębny i rytmiczne zgrzyty. „Bound Many Eyes” ma bardziej ambientowy charakter, koncentrując się na onirycznej partii syntezatorów, oplecionej trzeszczącymi glitchami. Echa klasycznej kosmische musik rozbrzmiewają w „Expectations Are The Devil”, gdzie na pierwszym planie lokuje się rozwibrowane arpeggio.

W „Many An Idle Stone” po raz pierwszy uderza bit – wyciszony i minimalowy, ale nadający przemysłowym efektom i dronowym wyziewom hipnotyczny puls. Połamane rytmy stanowią podstawę „Meek”, gdzie oplecione zostają industrialnymi pogłosami i kosmicznymi świstami. Podobnie dzieje się w „Quietly We Wish For Science”, choć tutaj w roli głównej pojawiają się świdrujące klawisze. „Tears Adorn Him” to masywny dub, miażdżący ciężarem swego bitu i basu, które uzupełniają tęskne zawodzenia syntezatorów. Płytę kończy piłujący noise – „TMMFHTWNBIV”.

Muzyka z „Between The Silence” z powodzeniem może istnieć autonomicznie: to mroczna i głęboka elektronika, w której niczym w zwierciadle odbijają się echa takich gatunków, jak techno, ambient, minimal, industrial, kosmische musik czy noise. Australijski producent zgrabnie splata wszystkie te wpływy w spójną całość, która może nie jest jakoś nadzwyczaj oryginalna, ale generalnie robi dobre wrażenie. Oczywiście tego typu muzyka najlepiej wypadnie w jakiejś poprzemysłowej przestrzeni – i zapewne David Thomson liczy na zaproszenia ze strony znanych festiwali, by móc objawić w takiej właśnie scenerii swój debiutancki materiał.

Southern Lights 2019

www.facebook.com/southernlightsrec

www.lostfew.com

www.facebook.com/lostfew

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze