Robin Saville – Build A Diorama
Paweł Gzyl:

Na powitanie wiosny.

Ku_tzu – Architekci wspomnień
Jarek Szczęsny:

Miejsce, w którym wszystko słychać.

NOON – Nobody, Nothing, Nowhere
Bartek Woynicz:

„Above me, below, me all around me”

Desire Marea – Desire
Jarek Szczęsny:

To nie pierwszy taki przypadek.

His Master’s Voice – Log: Canis Majoris
Paweł Gzyl:

Podróż w stronę Syriusza.

Cel (Felix Kubin & Hubert Zemler) – Cel
Jarek Szczęsny:

Radosne odbicie.

Fabrizio Rat – Shades Of Blue
Paweł Gzyl:

Modularna polifonia.

Long Arm – Silent Opera
Jarek Szczęsny:

Trip-hop nigdzie nie odszedł.

Jeff Parker & The New Breed – Suite For Max Brown
Łukasz Komła:

Projekcja magicznych obrazów.

Various Artists – Air Texture Vol. VII
Paweł Gzyl:

Rrose i Silent Servant serwują ambient? Niemożliwe!

Siavash Amini & Saåad – All Lanes Of Lilac Evening
Jarek Szczęsny:

Bez szwów.

Villaelvin – Headroof
Jarek Szczęsny:

Tylko bardziej.

Juno – Young Star
Jarek Szczęsny:

Infiltracja jazzu.

Lonker See – Hamza
Jarek Szczęsny:

Zawsze krok przed nami.



Dark Star Safari – Dark Star Safari

Gęstniejący krajobraz.

Nie będzie tu naciągania, kiedy powiemy o członkach Dark Star Safari jako wielce zasłużonych dla rozwoju muzyki eksperymentalnej. Już same nazwiska mówią za siebie: Jan Bang – (wokal, sample, fortepian, dyktafon), Erik Honoré – (syntezatory, sample, syntezator basowy, wokal, teksty) Eivind Aarset – (gitara, elektronika, bas) i Samuel Rohrer – (perkusja, elektronika, syntezatory).

fot. Camille Blake

Wspomnę, że w październiku ubiegłego roku, podczas wrocławskiego Eklektik Session, nie wiedząc wówczas nic o istnieniu Dark Star Safari, miałem okazję usłyszeć na jednej scenie razem Nilsa Pettera Molvaera, Eivinda Aarseta i szwajcarskiego perkusistę Samuela Rohrera (czyli jedną drugą projektu DSS). To był świetny koncert, momentami podążający w rejony Milesa Davisa z okresu „Bitches Brew”.

W maju tego roku ukazała się ich pierwsza płyta zatytułowana „Dark Star Safari”. Zanim do tego doszło, Rohrer zainicjował z Bangiem i Honoré sesję nagraniową w renomowanym berlińskim studiu Candy Bomber, której idea bazowała w główniej mierze na improwizacji. To jednak nie dało im zadowalających efektów, więc postanowili, że chcą wyekspediować zarejestrowany materiałowi w jeszcze inną przestrzeń. Do procesu twórczego dołączył Aarset. Pojawił się też pomysł dołożenia linii wokalnej, w tej roli odnalazł się Bang (teksty napisał Honoré). Jak sam twierdzi Bang, od wielu lat nie korzystał w muzyce ze swojego głosu. I tu naprawdę niecodzienne zaskoczenie, ponieważ barwa i ekspresja jego głosu lokuje się są na poziomie skojarzeń z Davidem Bowiem („Blackstar”, w tym kontekście to przypadek?), Scottem Walkerem (np. szepty, monologi z „Tilt”), Davidem Sylvianem (szczególnie z okresu Nine Horses), dramatyzmem Petera Hammilla („Fireships”?) czy melancholijnym Martinem Hallem.


„Dark Star Safari” wyróżnia minimalistyczna atmosfera, endemiczna duszność, perfekcyjne przesuwanie dźwiękowych detali i zarazem nieoczywiste nadawanie akcentów. Wielowarstwowe kompozycje kwartetu, ale nieprzeładowane chęcią pokazania wszystkich mozaik wszechświata, odpływają w kierunku otwartej improwizacji, a z drugiej strony zostały ubrane w strukturę swobodnie sączących się piosenek o medytacyjnym pulsie.

„Dark Star Safari” to jak chodzenie po niewidzialnej linii, mając z tyłu przepastną otchłań kiczu, w którą nie zepchną muzyków podmuch sezonowych trendów. Widać wiosna nie była dobrą porą roku do odkrywania muzyki Banga, Honoré, Aarseta i Rohrera. Za to jesień wręcz idealnie wpisuje się w melancholijne DNA „Dark Star Safari”.

10.05.2019 | Arjunamusic Records

Strona Facebook Dark Star Safari »Strona Arjunamusic Records »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze