NOON – Nobody, Nothing, Nowhere
Bartek Woynicz:

„Above me, below, me all around me”

Desire Marea – Desire
Jarek Szczęsny:

To nie pierwszy taki przypadek.

His Master’s Voice – Log: Canis Majoris
Paweł Gzyl:

Podróż w stronę Syriusza.

Cel (Felix Kubin & Hubert Zemler) – Cel
Jarek Szczęsny:

Radosne odbicie.

Fabrizio Rat – Shades Of Blue
Paweł Gzyl:

Modularna polifonia.

Long Arm – Silent Opera
Jarek Szczęsny:

Trip-hop nigdzie nie odszedł.

Jeff Parker & The New Breed – Suite For Max Brown
Łukasz Komła:

Projekcja magicznych obrazów.

Various Artists – Air Texture Vol. VII
Paweł Gzyl:

Rrose i Silent Servant serwują ambient? Niemożliwe!

Siavash Amini & Saåad – All Lanes Of Lilac Evening
Jarek Szczęsny:

Bez szwów.

Villaelvin – Headroof
Jarek Szczęsny:

Tylko bardziej.

Juno – Young Star
Jarek Szczęsny:

Infiltracja jazzu.

Lonker See – Hamza
Jarek Szczęsny:

Zawsze krok przed nami.

Men With Secrets – Psycho Romance And Other Spooky Ballads
Paweł Gzyl:

Erudycyjne ćwiczenie z ejtisowego electro.

Riverrun – The Same Silent Hill
Przemysław Solski:

Muzyka z krajobrazu.



DJ Kicks

Forest Swords – DJ-Kicks

Matthew Barnes i jego kompilacja w ramach kultowej serii DJ-Kicks.

Czytaj dalej »

LONE – DJ Kicks

Kolejna intersująca odsłona kultowej serii DJ Kicks.

Legendarne składanki DJ Kicks, jedno z najwspanialszych „dzieci” niezależnej wytwórni !K7 Records, to klasa sama w sobie. W serii, której wydawnictwa ukazują się już od 22 lat (!), tym razem brytyjski producent LONE czyli Matt Cutler.

Składanka przygotowana przez LONE rozpoczyna się hip – hopowo (m.in. wyrazisty „Hold The Floor” Camu Tao), a dopiero później wypływa na elektroniczne wody przy czym w zależności od wersji (CD / LP) nurt wije się w różnoraki sposób. Pełna zawartość CD jest bardziej „zmienno – zwrotna”. Krążymy odbijając się i wracając do downtempo, house’u i dance’u. Przykładowo, usłyszymy tu chociażby Boards of Canada, Ross From Friends czy Balil, a na końcu… Radiohead. Wersja LP nie uciekła spod noża muzycznej selekcji w wyniku czego trafiła na nią tylko część z pełnej wersji CD. I choć dzięki temu zabiegowi wersja winylowa jest bardziej „stanowcza” gatunkowo to jednak odczuwalny wyraźnie jest negatywny skutek tego procesu. Brakuje tu chociażby wspomnianego Ross From Friends czy głównej, nieco junglowej wersji utworu „Untitled” E.Myers. Wreszcie wersja LP została pozbawiona też aż trzech utworów samego LONE. Dlatego, choć zasadniczo preferuję wosk, tym razem polecam jednak wersję CD jako bogatszą (a przy składankach bogactwo utworów działa przecież tylko i wyłącznie in plus), a w konsekwencji jako bardziej różnorodną.

Wspomnianą przeze mnie różnorodność składanki DJ Kicks w selekcji LONE, poza bogactwem zawartości, zapewnia także fakt wymieszania na niej rożnych gatunków. Dodatkowo ukazało to esencję producenckiej działalności Brytyjczyka. LONE początkowo poruszał się przecież w elektronice niezwykle mocno zabarwionej hip-hopem (na tyle, że właściwie uprawnione jest stwierdzenie, że był to hip-hop o mocnym zabarwieniu elektronicznym). Dopiero później skierował się głębiej w stronę elektroniki. Jak sam dość często podkreśla jego inspiracje muzyczne są bardzo szerokie. Jednym tchem wymienia obok siebie wspomnianych Boards of Canada (na składance pojawiają się z utworem „Orange Romeda”), Bibio i… Madliba.

To wszystko sprawia, żę miks przygotowany przez LONE okazał się być zawadiacko intrygującym. Jednocześnie Matt Cutler zrealizował cel, który wyznaczył sobie gdy zabierał się za ten projekt tj. „stworzyć coś co będzie pasowało zarówno do rozmarzonego słuchania nocą jak i intymnego odbioru na słuchawkach; coś co będzie przypominało dziwaczny program radiowy o północy, który celowo jest tak różnorodny, raz senny a raz psychodeliczny, wykręcony, by można było wejść i wyjść w każdym momencie”. Nic dodać. Za to, dokładnie jak nazwa cyklu w którym pojawia się ten tekst, „Warto posłuchać”.

2017 | !K7 Records

Profil na BandCamp » Profil na Facebooku »