Chouk Bwa & The Ångströmers – Vodou Alé
Łukasz Komła:

Voodoo z przyszłości.

Ben Lukas Boysen – Mirage
Jarek Szczęsny:

Pokaz iluzji.

Siema Ziemia – Siema Ziemia
Jarek Szczęsny:

Dodatkowe skurcze mięśni.

Fluxion – Perspectives
Paweł Gzyl:

Nostalgia po grecku.

Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.



Snork Enterprises

Matthias Schaffhauser – Hedonism, What Else

Muzyka jako przyjemność.

Czytaj dalej »

Niederflur – Wellenreiter

Christopher Bleckmann i Hannes Wenner mocno zaznaczyli swymi dokonaniami swą obecność na niemieckiej scenie elektronicznej minionej dekady. Eksperymentowali z różnymi gatunkami, najpierw nagrywając nowoczesny breakbeat jako Monophace, potem abstrakcyjny IDM pod szyldami Van Delta i Clubsessel aż wreszcie stadionowe techno jako Misc.

Największe sukcesy artystyczne przyniosła im jednak działalność pod nazwą Niederflur. Składała się na nią seria winylowych dwunastocalówek, podsumowana potem legendarnym już dziś albumem „ND4” opublikowanym przez Richiego Hawtina nakładem rozkręcającego się dopiero w 2002 roku Minusa. Bleckmann i Wenner stworzyli na tych wydawnictwach niezwykłe brzmienie – laboratoryjny minimal zainspirowany odgłosami z kolońskiego metra.

Po długiej przerwie w twórczości Niederflur, duet powrócił pod koniec minionej dekady z odmienioną muzyką. Był to nadal minimal – ale już wpisany w klubową rytmikę i przycięty do modnej wtedy formuły zredukowanego techno. Świadectwem tego okazał się drugi album projektu opublikowany już nakładem jego własnej tłoczni – „Bipolar”. Płyta odniosła jednak sukces – dzięki czemu Bleckmann i Wenner powędrowali w stronę typowo funkcjonalnych tanecznie produkcji, zachowujących jednak za każdym razem wysoki znak jakości.

Popularność klubowych i festiwalowych występów duetu zainspirowała berlińską wytwórnię Snork Enterprises do opublikowania właśnie trzeciego albumu w dyskografii Niederflur, zawierającego zapis „żywej” sesji obu twórców w ich domowym studiu.

[embeded: src=”http://www.junostatic.com/ultraplayer/07/MicroPlayer.swf” width=”400″ height=”130″ FlashVars=”branding=records&playlist_url=http://www.juno.co.uk/playlists/builder/1936393-02.xspf&start_playing=0&change_player_url=&volume=80&insert_type=insert&play_now=false&isRe lease=false&product_key=1936393-02″ allowscriptaccess=”always”]

Tego typu rejestracje rządzą się oczywiście swoimi prawami – i to dlatego Niederflur stawiają na „Wellenreiter” przede wszystkim na surową energię. Płyta zaczyna się od masywnego dub-techno wypełnionego rozwibrowanymi akordami podszytymi ambientowym tłem („Transcode”). To jednak tylko wstęp – już zaraz potem rytmika staje się bardziej energetyczna i wkracza w rejony dynamicznego tech-house`u o typowo kolońskiej proweniencji. Bleckmann i Wenner nie rezygnują jednak z nadania tym utworom bardziej abstrakcyjnego charakteru – i dlatego wypełniają je zgrzytliwymi dźwiękami przypominającymi kakofoniczne symfonie w stylu musique concrète („Interlingua” i „Prozessorlyrik”).

W miarę trwania płyty, nagrania nabierają coraz większego ognia – „Reagenz” i „Drama” to już galopujące techno wypełnione chmurnymi kaskadami zdubowanych klawiszy. Jeszcze cięższa rytmika rodem z nowoczesnych produkcji przeznaczonych na parkiet w Berghain rozbrzmiewa w „Dubmembran” i „Statik”. Dokładając węgla do pieca, niemieccy producenci sięgają tu również po klasyczne efekty rodem z Detroit – choćby agresywne uderzenia rwanych akordów o sonicznym tonie. Przerywnikiem między tymi buchającymi ogniem nagraniami jest „Schizium” – pomysłowy breakbeat wpisany w formułę zminimalizowanego house`u.

Finał to powrót do zapamiętanego ze wstępu tanecznego tech-house`u. Typowo niemiecką rytmikę Bleckmann i Wenner uzupełniają jednak dźwiękami rodem z brytyjskiej klasyki. Warczące basy, świdrujące loopy i brzęczące efekty przenoszą nas do początku lat 90., sprawiając iż mamy wrażenie, że słuchamy jakichś zapomnianych nagrań w stylu rave z katalogu szkockiej Somy („Stereokollaps”, „Vanadium”, a szczególnie kończące płytą „Teleservice”).

Co tu dużo pisać – niemiecki duet wie, jak wycisnąć ze swych maszyn potężną moc. Bardziej awangardowe doświadczenia z przeszłości sprawiają jednak, że siarczyste bity i mordercze basy w niektórych momentach uzupełnione zostają zaskakująco nieoczywistymi dźwiękami. W efekcie „Wellenter” łączy najlepsze cechy występu na żywo i studyjnej preparacji.

Snork Enterprises 2012

www.snorkenterprises.com

www.myspace.com/snorkenterprises

www.myspace.com/niederflur

Festiwal Nowych Form Przekazu w Bydgoszczy

Po ponad trzyletniej przerwie w niedzielę 8 kwietnia w klubie Mózg powraca do Bydgoszczy festiwal Magnetic – tym razem jako Festiwal Nowych Form Przekazu.

Czytaj dalej »