Rod Modell – Captagon
Paweł Gzyl:

Mistrz dubowych brzmień prezentuje własną wizję techno.

Vanishing Twin – The Age of Immunology
Jarek Szczęsny:

Eskapizm potrzebny od zaraz.

Sstrom – Drenched 1 – 12
Paweł Gzyl:

Surowe techno z uszkodzonego komputera.

Mirt – Greed
Jarek Szczęsny:

Wątłe struktury.

Various Artists – 10 Years of Monkeytown
Paweł Gzyl:

Spojrzenie wstecz.

EABS – Slavic Spirits
Jarek Szczęsny:

Jazz w bardo.

Bartosz Kruczyński – Baltic Beat II
Jarek Szczęsny:

Nie chciałbym przesłodzić.

Resina – Traces (Remixes)
Mateusz Piżyński:

Najnowsze wydawnictwo naszej rodzimej, bardzo utalentowanej, artystki, Karoliny Rec (aka Resina) to zestaw 5 utworów, gdzie cztery to genialne reinterpretacje, za którymi stoją Abul Mogard, Lotic, Ben Frost i William Criag.

Różni artyści – Portrety
Jarek Szczęsny:

Sami perkusiści.

Tracey – Biostar
Paweł Gzyl:

Pastelowe electro wyjęte z klubowego kontekstu.

Laurence Pike – Holy Spring
Jarek Szczęsny:

Łyżeczką, a nie chochlą.

Altstadt Echo – This Work Contains Lead
Paweł Gzyl:

Rozdarcie między światem ducha i materii.

Luis Vicente & Vasco Trilla – A Brighter Side of Darkness
Łukasz Komła:

Rogate flow sięgające głębin.

Matias Aguyao – Support Alien Invasion
Paweł Gzyl:

Najbardziej wymagający album chilijskiego producenta.



Zombie – Zombie EP


Brytole mają Zomby’ego, a my – Zombiego, czyli Szymona Karpierza, aktywnego od ponad 12 lat muzyka i DJa, który ma na koncie dwa winyle na francuskim labelu Rest In Pieces, trzy albumy wydane przez magazyn LAIF oraz garść rozproszonych po sieci pojedynczych setów i utworów. „Zombie EP” to najnowsze wydawnictwo pochodzącego ze Szczecina twórcy i pierwsze dla brytyjskiej oficyny Artificial Bliss Recordings, w szeregach której wcześniej znalazł miejsce nasz inny rodak, Mr.S.
Szeroka rozpiętość gatunkowa jest jednym ze znaków rozpoznawczych Zombiego. – od breakcore’u i drum’n’bassu, poprzez ambient, na trip-hopie i downtempo kończąc. Dwudziestopięciominutowej płycie najbliżej do tych ostatnich rejonów. Od pierwszych dźwięków cymbałków, melodyki, szeleszczącej perkusji, bujającego basu i rozmytej trąbki w „El Vestido Rojo Del Gabriela” zostajemy wciągnięci w absorbującą podróż do czterech miejsc. O ile opener zabiera słuchacza w krainę głębokiego relaksu a la Skalpel, o tyle następujący po nim „Twin Beats” otwiera drzwi do tajemniczego, pogrążonego w mroku pomieszczenia. Ten znakomity kawałek wyraźnie nawiązuje do kultowej serii „Twin Peaks” tak w tytule, jak i warstwie brzmieniowej, choć jest zdecydowanie mroczniejszy niż score Angelo Badalamentiego, zaś końcówka zbliża go do najlepszych dokonań Amona Tobina. Mój ulubiony „Who Killed Goldie” to z kolei rasowy illbient w duchu najlepszych pozycji z katalogu Asphodel Records: dubowy beat, miażdżący bas, poddane rewerberacji dęciaki, barwne ambientowe plamy, multum pojedynczych dźwięków nieznanego pochodzenia oraz monolog Marva z „Sin City”. Całość zamyka kojący „Basic Need”, w którym pierwsze, drugie i trzecie skrzypce grają melancholijny syntezator, jazzująca rytmika i masujący organy bas. W pewnej chwili słychać też mówioną kwestię z serialu „Strefa mroku”. Kiedy wybrzmią ostatnie nuty, ma się nieodpartą chęć ponownie wsiąść na pokład tego osobliwego wehikułu czasu i przestrzeni.
Muzyka Zombiego jest coraz bardziej dojrzała, także pod względem produkcyjnym. Naszpikowane mnogością dźwięków i motywów kompozycje układają się w niebanalne struktury, a dobór sampli i umiejętne kierowanie bezbłędną atmosferą umieszczają Szczecinianina w gronie najbardziej obiecujących polskich producentów. Zombie został zresztą doceniony także poza granicami kraju: islandzka grupa Worm Is Green, która właśnie wydała trzeci album pt. „Glow”, niedawno powierzyła mu do zremiksowania jeden ze swoich utworów.

Artificial Bliss Recordings

Audiorascal.com

Zombie @ MySpace

Zombie @ RIP Label
Artificial Bliss Recordings, 2009

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. kafel

    Posłuchałem i muszę stwierdzic że Zombie jest faktycznie zajedwabiście i profesjonalnie zakręcony. Szacuneczek od el.wyjadacza ze Szczecina. Wymiękam przy niektórych kawałkach :-D. I gość ma poczucie humoru