Catnapp – Break
Paweł Gzyl:

Basowe piosenki.

Joshua Sabin – Sutarti
Paweł Gzyl:

Zew z litewskich lasów.

Thom Yorke – Anima
Maciej Kaczmarski:

1997-2019-2049?

Koza – Mystery Dungeon
Jarek Szczęsny:

Moby Dick.

D. Carbone – A.C.A.B.
Paweł Gzyl:

D. Carbone idzie na wojnę.

Fire! Orchestra – Arrival
Jarek Szczęsny:

Zrobiło się ciszej.

SØS Gunver Ryberg – Entangled
Paweł Gzyl:

Ciekawie, ale za krótko.

Palmer Eldritch – [dog]
Jarek Szczęsny:

Nieustanny proces chwalenia.

LSD – Second Process
Paweł Gzyl:

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Lena Andersson – Söder Mälarstrand
Paweł Gzyl:

Owoc studyjnego spotkania Eomaca i Kyoki.

Michał Miegoń & Adam Witkowski – Dwuja
Jarek Szczęsny:

Zawsze słucha się inaczej.

Lost Few – Between The Silence
Paweł Gzyl:

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Jakub Lemiszewski – 2019
Jarek Szczęsny:

W zaczarowanym nastroju.

Kate Tempest – The Book Of Traps And Lessons
Jarek Szczęsny:

Próba uchwycenia bałaganu dzisiejszych czasów.



Mano Le Tough – Trails

Elegancka elektronika o piosenkowym tonie.

Ten irlandzki producent dał się poznać na początku obecnej dekady z funkcjonalnych nagrań z pogranicza house’u i techno, które z radością umieszczały w swych katalogach tak znane tłocznie specjalizujące się w tego typu graniu, jak Internasjonal, Dirt Crew czy Permanent Vacation. Wydawnictwa firmowane przez Mano Le Tough tak spodobały się w europejskich klubach, że ich autor zagrał na żywo w ubiegłym roku ponad sto razy a serwis „Resident Advisor” umieścił go w gronie najlepszych didżejów minionego sezonu.

W oczywisty sposób sprawiło to, że irlandzki producent z trudem znajdował czas na zrealizowanie materiału na swój nowy album – następcę wydanego przez Permanent Vacation dwa lata temu „Change Days”. Kiedy przestało wystarczać zbieranie dźwiękowych szkiców tworzonych na laptopie podczas godzin spędzanych na lotniskach, wynajął on zimą dom na szwajcarskiej prowincji – i tam nad jeziorem genewskim w otoczeniu ośnieżonej natury zrealizował dziesięć utworów na „Trails”.

Otoczenie i klimat zimowej Szwajcarii miało zapewne duży wpływ na charakter muzyki z płyty. Choć ma ona momentami taneczny charakter, cała jest jednak przesiąknięta przyjemną melancholią. Mało tego – na wcześniejszym albumie Mano Le Tough nie było takich kompozycji jak „Energy Flow” czy „The Space Beetwen”, które są po prostu nastrojowymi piosenkami, łączącymi charakter wieczornej kołysanki z elektronicznymi aranżacjami.

Ten mocno emocjonalny ton słyszalny jest też w klubowych nagraniach. Wyjątkowo często irlandzki producent sięga tutaj po osadzony na stukanych breakach UK garage – jednak rytmika „Generations”, „Empty Early Years And The Seed” i „Meilen” jest wyraźnie spowolniona, przez co pozbawiona typowej dla tego gatunku tanecznej energii. Nieco więcej znajdujemy jej w „Running In A Constant Circle” i „Trails”, gdzie UK garage płynnie przechodzi w house (w pierwszym przypadku) i electro (w drugim).

Tak naprawdę taneczny charakter mają jednak tutaj tylko trzy utwory. „Half Closed Eyes” wbrew swemu tytułowi nie ma nic z sennego nastroju – bo to korzenny deep house niesiony łagodnie głębokim pulsem i mruczącym basem. „I See Myself In You” to już klasyczny tech-house – utrzymany jednak w nocnym nastroju poprzez celowo wycofaną elektronikę. „Sometimes Lost” być może ewokuje nastrój zagubienia, ale równoważy go konkretnym rytmem podrasowanym egzotyczną melodyką.

„Trails” to płyta do zdecydowanie intymnego odsłuchu. Spodoba się ona wszystkim tym, którzy lubią stonowane granie w stylu Johna Talabota, Nicolasa Jaara czy nawet Todda Terje. Wdzięk tego albumu polega bowiem na powściągnięciu klubowej energii i zastąpieniu jej mocno nasyconą nostalgią wyraźną melodyką. Jeśli lubicie elektronikę, której słucha się dla czystej przyjemności – Mano Le Tough Was nie zawiedzie.

Permanent Vacation 2015

www.perm-vac.com

www.facebook.com/pages/Permanent-Vacation

www.manoletough.com

www.facebook.com/pages/mano-le-tough

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.