Joshua Sabin – Sutarti
Paweł Gzyl:

Zew z litewskich lasów.

Thom Yorke – Anima
Maciej Kaczmarski:

1997-2019-2049?

Koza – Mystery Dungeon
Jarek Szczęsny:

Moby Dick.

D. Carbone – A.C.A.B.
Paweł Gzyl:

D. Carbone idzie na wojnę.

Fire! Orchestra – Arrival
Jarek Szczęsny:

Zrobiło się ciszej.

SØS Gunver Ryberg – Entangled
Paweł Gzyl:

Ciekawie, ale za krótko.

Palmer Eldritch – [dog]
Jarek Szczęsny:

Nieustanny proces chwalenia.

LSD – Second Process
Paweł Gzyl:

Kreatywna kooperacja czy skok na kasę?

Lena Andersson – Söder Mälarstrand
Paweł Gzyl:

Owoc studyjnego spotkania Eomaca i Kyoki.

Michał Miegoń & Adam Witkowski – Dwuja
Jarek Szczęsny:

Zawsze słucha się inaczej.

Lost Few – Between The Silence
Paweł Gzyl:

Muzyka na poprzemysłowe przestrzenie.

Jakub Lemiszewski – 2019
Jarek Szczęsny:

W zaczarowanym nastroju.

Kate Tempest – The Book Of Traps And Lessons
Jarek Szczęsny:

Próba uchwycenia bałaganu dzisiejszych czasów.

I Hate Models – L’Age De Metamorphoses
Paweł Gzyl:

Techno o metalowej furii i symfonicznym rozmachu.



Nowości z Zoharum

Trzy płyty odsłaniające różne oblicza eksperymentalnej elektroniki.

Od początku działalności pod szyldem Machinefabriek, Rutger Zuydervelt działa jako wzięty producent remiksów dla innych artystów z elektronicznej sceny. ”Wendingen” zbiera znaczną część z tych przeróbek – możemy na niej usłyszeć interpretacje kompozycji Mensenkinderen, Woutera Van Veldhovena, Fieldhead, Aarona Martina, Coppice, de la mancha, The Moi Non Plus, Djivana Gasparyana, Amona Tobina, Garetha Hardwicka, Fiium Shaarrk, Vladimira oraz Red Stars Over Tokyo. Ponieważ są to rekonstrunkcje zrobione przez, a nie dla Machinefabriek, ”Wendigen” słucha się jak zupełnie nowej płyty, a nie kompilacji. Jest to też dowód kunsztu jednej z najciekawszych postaci na europejskiej scenie muzyki eksperymentalnej.

„49°05’19,3″N 22°34’04,0’E” to owoc kolaboracji dwóch artystów związanych na stałe z Zoharum, czyli Emila Mat’ko aka Strom Noir ze Słowacji oraz Roberta Skrzyńskiego aka Micromelancolié z Polski. Ich wspólny album jawi się jako dzieło zawieszone pomiędzy dwoma stylistykami penetrowanymi w ramach ich solowych projektów, a jednocześnie doskonale się uzupełniającymi. Po jednej stronie mamy gitarowo-elektroniczne pasaże tak charakterystyczne dla stylistyki Strom Noir, z drugiej preparowane z usterek i odrzutów soniczne struktury eksplorowane od kilku lat przez Micromelancolié. Dwie kompozycje bez tytułów biegną niespiesznie i są kontemplacją miejsc oddalonych od miejskiej cywilizacji.

”A Bug’s Life” to dziesiąty krążek w dyskografii Feine Trinkers Bei Pinkels Daheim. Powstawał, podobnie jak poprzednie, przez kilka lat i jest kolejną świadomą wypowiedzią artystyczną. Siedem zawartych tutaj kompozycji ma kolażowy charakter a spotykają się w nich echa post-industrialnego ambientu, dronów, musique concrete, nagrań terenowych, a nawet plunderphonics. Na pierwszym studyjnym albumie od czasu wydanego w 2011 roku ”Die Legende Vom Heiligen Trinker” Jürgen Eberhard świadomie kontynuuje dźwiękowe poszukiwania na dość wyeksploatowanym terenie i udaje mu się ominąć pułapkę pustych eksperymentów. ”A Bug’s Life” jest jednocześnie płytą klimatyczną, jak również dźwiękowo rozbudowaną i wymagającą od słuchacza.

www.zoharum.com

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.