Inwolves – Color In The Zoo
Łukasz Komła:

Belgijska multiinstrumentalistka, Karen Willems, dobrała sobie nowych współpracowników. Inwolves zrzucił skórę i pobiegł do nieco innego lasu. A może dżungli?  

Various Artists – DC Trax (The Octal Years)
Paweł Gzyl:

Najbardziej szorstka i surowa wersja dub-techno z obozu DeepChord.

Seabuckthorn – A House With Too Much
Łukasz Komła:

Obrodził Rokitnik, są nowe owoce. Skosztujecie?

Annea Lockwood / Christina Kubisch – The secret life of the inaudible
Łukasz Komła:

Dwie wielkie artystki dźwiękowe, przekazały sobie odmienny materiał źródłowy, który połączyły na jednym wydawnictwie.   

Pejzaż – Ostatni Dzień Lata
Ania Pietrzak:

Błogi soundtrack polskich wakacji.

ACT! – Universalist
Paweł Gzyl:

Fairlight CMI znow w modzie.

The Young Mothers – Morose
Łukasz Komła:

Czy to kolejna supergrupa jedynie z nazwy? Śmiem twierdzić, że nie!    

Laurel Halo – Raw Silk Uncut Wood
Jarek Szczęsny:

Niezmordowana eksperymentatorka.

Thomas Leer – 1982
Paweł Gzyl:

Nienagrane przeboje.

The Magnificent Tape Band – The Subtle Art of Distraction
Jarek Szczęsny:

Retromania w wersji turbo.

Abul Mogard – Above All Dreams
Maciej Kaczmarski:

Kim pan jest, panie Mogard?

Sstrom – Otider
Paweł Gzyl:

Wykastrowane techno.

cv313 – Analogue Oceans
Paweł Gzyl:

Mistyka oceanu dźwięków.

Mika Vainio & Franck Vigroux – Ignis
Paweł Gzyl:

Tibi et igni.



VA – Monika Werkstatt

Jedna z najlepszych „składanek” tego roku!

W tym roku mija dokładnie 20 lat od momentu założenia przez Gudrun Bredemann (Gudrun Gut) wytwórni Monika Enterprise. Berlińska oficyna skupia wokół siebie naprawdę wyjątkowe kobiety zajmujące się tworzeniem elektroniki. Jakie? Proszę bardzo, wystarczy wymienić kilka nazwisk: AGF, Barbara Morgenstern, Beate Bartel, Gudrun Gut, Islaja, Danielle de Picciotto, Lucrecia Dalt, Pilocka Krach, Sonae czy Natalie Beridze.

Nie mógłbym nie przypomnieć w tym miejscu dwóch tegorocznych wydawnictw przygotowanych przez Beate Bartel, Gudrun Gut oraz Myry Davies: „Sirens” i „Instrumentals for Sirens” (tutaj pisałem).

Wszystkie wyżej wymienione panie wzięły udział w przedsięwzięciu nazwanym „Monika Werkstatt” (16.06.2017 | Monika Enterprise). Nie jest to jakaś typowa, okazjonalna kompilacja, jakich wiele wychodzi, lecz coś więcej, coś bardziej ekscytującego. Artystki postanowiły na jakiś czas opuścić Berlin (wyjechały do Uckermark – Brandenburgia), żeby razem nagrać wspólny materiał. Więc nie ma czemu się dziwić, jak słyszymy np. wokalne sample Islaji u Danielle de Picciotto etc. „Monika Werkstatt” to bardzo spójna płyta, na której każdy utwór czuje się znakomicie w swoim towarzystwie. W ich kompozycjach nie ma zgrzytów, docinek, napierania na poklask. Jeśli chcecie komuś zaproponować album w kontrze do wciskanej dla Was tandetnej elektroniki z przeznaczeniem na zubożały parkiet, to wybór jest bardzo prosty: „Monika Werkstatt” – muzyka dla duszy i ciała!

Ps. Takowych delikwentów możecie też zaprowadzić na ich koncert, panie wykonują ten materiał na żywo.

 

Strona Gudrun Gut »Profil na Facebooku »Strona Monika Enterprise »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 2

  1. „Jeśli chcecie komuś zaproponować album w kontrze do wciskanej dla Was tandetnej elektroniki z przeznaczeniem na zubożały parkiet, to wybór jest bardzo prosty: „Monika Werkstatt” – muzyka dla duszy i ciała!” – Redaktor Komła ostry jak brzytwa, w najlepszej formie 🙂 Uwielbiam i dziękuję za rekomendację! Nie mogę się doczekać odsłuchu!