HVL – Rhythmic Sonatas
Paweł Gzyl:

Jak to się robi w Gruzji.

Marek Kamiński – Not Here
Łukasz Komła:

Patrzeć w gwiazdy leżąc wśród nich.

These New Puritans – Inside The Rose
Maciej Kaczmarski:

Na wzburzonym morzu.

Christian Löffler – Graal (Prologue)
Paweł Gzyl:

Popowo i trance’owo.

Ifriqiyya Electrique – Laylet el Booree
Łukasz Komła:

Jeszcze więcej krwi, potu i transu!

Tommy Four Seven – Veer
Paweł Gzyl:

Brytyjski mocarz powraca wreszcie z nowym albumem.

Stefan Goldmann – Tacit Script
Paweł Gzyl:

Konceptualna awangarda wywiedziona z techno i house’u.

DJ Spider – Democide
Paweł Gzyl:

Ucieczka z Nowego Jorku.

Sonmi451 – Nachtmuziek
Ania Pietrzak:

„Nie przeszkadzać”.

Janus Rasmussen – Vin
Mateusz Piżyński:

Deep house’owy kalendarz połówki Kiasmosa.

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 1
Paweł Gzyl:

Nowy cykl kompilacji kolońskiej tłoczni.

Psyk – A Moment Before
Paweł Gzyl:

Hiszpański producent wraca do swoich korzeni.

Mary Lattimore & Mac McCaughan – New Rain Duets
Jarek Szczęsny:

Cztery utwory, dwoje wykonawców i jedna sesja na żywo.

Chúpame El Dedo – No Te Metas Con Satan
Łukasz Komła:

Psychodeliczna cumbia staje do walki z Szatanem!



Nowości z Hubro

Kwietniowe nowości płytowe z norweskiej Hubro należą do Skydive Trio i Slagr.   

Skydive Trio – „Sun Sparkle” (Hubro | 20.04.2018)

Po trzech latach przerwy norwesko-fińskie Skydive Trio wraca z drugim krążkiem „Sun Sparkle”. Zespół tworzą trzej wybitni instrumentaliści: Thomas T Dahl (gitara), Mats Eilertsen (bas) i Olavi Louhivuori (perkusja). Na pierwszym ich albumie „Sun Moee” (recenzja) pojawił się nawet cover utworu Portishead – „Sour Times”, ale zagrany na jazzową modłę. Każdy z nich ma na koncie współpracę z wielkimi postaciami jazzu, a T Dahl pełni obecnie funkcję profesora nadzwyczajnego w Greig Academy w Bergen.

Instrumentalne kompozycje Skydive Trio wiodą nas w rozmaite rejony, choć wydawca całkiem dobrze to określił, że są takie momenty (np. „Apollo”, „Descending”), kiedy ma się wrażenie, jakbyśmy słyszeli gitarę Pata Metheny’ego w towarzystwie basu Petera Hooka (Joy Division, New Order). Mnie z kolei brzmienie gitary T Dahla skojarzyło się z Johnem Scofieldem, Eivindem Aarsetem i Markiem Kądzielą. Nawet style tych gitarzystów jakoś się łączą. To jednak najbardziej zaciekawiły mnie na „Sun Sparkle” minimalistyczne ballady („Convoy”, „Spruce”, „Wish I was Who? [Camera Off]”) i te bardziej drapieżne fragmenty („Launch”, „Ascending”, „Descending”). Może nie jest to najwybitniejszy longplay z ogromnego katalogu Hubro, ale warty uwagi.

Slagr – „Dirr” (Hubro | 13.04.2018)

To pierwsze spotkanie na łamach Nowej Muzyki z twórczością tria Slagr, w którego skład wchodzą skrzypaczka Anne Hytta (hardanger fiddle), wibrafonista Amund Sjølie Sveen i wiolonczelistka Katrine Schiøtt. Zespół istnieje od przeszło dziesięciu lat, a dokładnie powstał w 2003 roku. Cztery lata później wydali debiutancki album „Solaris”.

„Dirr” jest pierwszym wydawnictwem Slagr dla Hubro. Poprzednie ich płyty zostały opublikowane głównie przez niemiecką wytwórnię Ozella. Minimalistyczna i medytacyjna muzyka Norwegów na skrzypce hardanger, wiolonczelę, wibrafon i szklaną harmonijkę ma w sobie zarówno znamiona polirytmicznych drgań, jak i awangardowych tąpnięć. Minimalizm Mortona Feldmana („Eir”) oraz Arvo Pärta miesza się z repetytywnością Duane’a Pitre’ego. Zaskakujące są partie skrzypiec wyjęte z muzyki ludowej – ich zmysłowość i eteryczność są bazą tego, co się dzieje na „Dirr”. Wszystko razem przypomina powolnie przesuwający się krajobraz po obrzeżach jawy i snu. Niesamowitych retrospekcji dostarczają choćby utwory „Aur”, „Strimesong” „Varle”, Hel”, „September” czy „Øyr”.

 

Strona Hubro »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze