The Chemical Brothers – No Geography
Jarek Szczęsny:

Wszystkie znane chwyty.

Kucz/Bilińska – Kucz/Bilińska
Jarek Szczęsny:

To nie jest płyta na dzisiejsze czasy.

Logos – Imperial Flood
Paweł Gzyl:

Sielski krajobraz wschodniej Anglii przełożony na awangardowy grime.

Alberich – Quantized Angel
Paweł Gzyl:

Suma wszystkich przemian.

Amnesia Scanner And Bill Kouligas – Lexachast
Jarek Szczęsny:

Taniec z kaktusem.

HVL – Rhythmic Sonatas
Paweł Gzyl:

Jak to się robi w Gruzji.

Marek Kamiński – Not Here
Łukasz Komła:

Patrzeć w gwiazdy leżąc wśród nich.

These New Puritans – Inside The Rose
Maciej Kaczmarski:

Na wzburzonym morzu.

Christian Löffler – Graal (Prologue)
Paweł Gzyl:

Popowo i trance’owo.

Ifriqiyya Electrique – Laylet el Booree
Łukasz Komła:

Jeszcze więcej krwi, potu i transu!

Tommy Four Seven – Veer
Paweł Gzyl:

Brytyjski mocarz powraca wreszcie z nowym albumem.

Stefan Goldmann – Tacit Script
Paweł Gzyl:

Konceptualna awangarda wywiedziona z techno i house’u.

DJ Spider – Democide
Paweł Gzyl:

Ucieczka z Nowego Jorku.

Sonmi451 – Nachtmuziek
Ania Pietrzak:

„Nie przeszkadzać”.



Eksperymentalne oblicze RPA – część czterdziesta

Nowy rok i nowa część cyklu. Całkiem niedawno wyszły dwa albumy szwajcarskiego producenta Dejota, który nagrał je podczas pobytu w RPA. Poznajcie jego wyjątkową elektronikę!

Dejot – „Holowez” (Mouthwatering Records | 21.01.2019)

Zacznę od tego, że muzyka Daniela Jakoba aka Dejot zagościła już w cyklu w 2017 r., ale wtedy pod nazwą Dubokaj. Wówczas wyszła jego bardzo dobra EP-ka „Dubokaj Meets Fortune Shumba” nagrana wspólnie z południowoafrykańskim wokalistą i producentem Shumbą.

Wraz z nowym aliasem Jakoba poznajemy jego inną wrażliwość stylistyczną. Nie twierdzę, że zaczął komponować diametralnie odmienną muzykę. Pozostajemy nadal w estetyce elektroniki, ale utkanej z wielu wspomnień z kilkumiesięcznego pobytu artysty w RPA. On sam traktuje „Holowez” jako dźwiękowy pamiętnik, nie wkładając do uszu słuchaczy wyraźnych pauz czy granic, wręcz przeciwnie – poddając rzeczywistość zamierzonej obróbce. – Zacząłem budować w mojej głowie wyimaginowany świat, tworząc mieszankę z tego, co dokumentowałem na zdjęciach, tym samym odwołując się do najbardziej skrywanych uczuć i wspomnień. To było tak, jakbym wyznaczał inne spojrzenie na rzeczywistość, a to odbijało się w mojej muzyce – podkreśla Dejot.

Na „Holowez” odnajdziemy wiele śladów pochodzących z RPA. Mniej lub bardziej wyraźnie słyszmy znakomitych muzyków czy wokalistów z Czarnego Lądu. W utworze „Robot Machirine” mamy głos Roberta Michiriego, z kolei w „Sundeep” pojawiła się Moonchild Sanelly (ostatnio występowała z Gorillaz, zaś wcześniej koncertowała z Die Antwoord). Poza tym jest tu dużo sprawnie wplecionych nagrań terenowych. W „Frain Grain” są strzępki inicjacji Zulu Sangoma, a gdzie indziej da się usłyszeć fragmenty śpiewających i tańczących ludzi w wodzie (zostali nagrani na plaży w Durbanie) oraz śpiew ptaków w tymże mieście. Nie jest to banalne wtapianie field recordingu w elektroniczną tkankę – co bywa często zatrważające – ale w tym przypadku nazwałbym to swoistym nawlekaniem rzeczywistości na świat syntetyczny i na odwrót.

Dejot robi to świetnie, angażując się całym sobą, a jego kompozycje wywołują efekt połykania przyjaznej energii ulatniającej się przy rytmie zakorzenionym w południowoafrykańskiej codzienności. Najbardziej chodzi tu o kwaito i gqom. Oczywiście są też mrugnięcia w stronę techno, ambientu czy dubu / dubstepu. Porwał mnie absolutnie utwór „Joao’s Piano” zamieniający się introspekcyjny trans. Zresztą całość jest fascynującym kolażem uniesień odklejania się od ziemskiej powierzchni. Lećcie razem z Dejotem, burząc granice wyobraźni!

Dejot – „Uhujano” (Mouthwatering Records | 15.02.2019)

Dosłownie niedawno wyszła druga taśma Dejota – „Uhujano”, która z kolei przybliża bardziej taneczne oblicze twórczości Daniela Jakoba. Materiał jest oczywiście pokłosiem jego pobytu w Johannesburgu sprzed trzech lat. Tam zrodził się materiał źródłowy, podobniej jak na „Holowez”, a ostateczny szlif odbył się już w studiu w Bernie. Na „Uhujano” gościnne pojawiło się wielu znakomitych artystów z RPA. W utworach „Tooshtoo” i „La Marchandise” zaśpiewał Simangaliso Mfula znany z duetu Radio 123, zaś głos Moonchild Sanelly słyszymy aż w trzech fragmentach: „Newtown Chips”, „Vento Sum” i „Troy Snake”. W paru kompozycjach zagrał na perkusji i gitarze Tshepanga Ramoba z zespołu BLK JKS. Waterylillyrosa zaśpiewała w „Vermolca in the Dark” i mamy też ponownie Roberta Machiriego.


„Uhujano” raczy nas klubową energią powstałą z wymieszania techno, r&b, gqomu, kwaito, house’u i współczesnego popu. I na pewno nie jest to parkietowa łupanka z paroma bitami i oczywistą zmianą metrum. Naprawdę wiele się dzieje pod spodem, a uważne słuchanie pomaga w odkryciu niuansów choćby w postaci przemyconych nagrań terenowych i rozmaitych brzmień. Na „Uhujano” jest jeden utwór całkowicie instrumentalny pt. „Hansa Lusia”, który okazał się absolutnym sztosem. Chciałbym, żeby Dejot rozgościł się nie tylko w zachodnich klubach, ale też nad Wisłą! Może na jakichś polskich festiwalach? Liczę, że znajdzie się w Polsce odważny organizator / promotor, który zechce sięgnąć po muzykę Jakoba i artystów z Republiki Południowej Afryki, ponieważ u nas wciąż okropna bieda pod tym względem.

 

Strona Facebook Dejota »Strona Mouthwatering Records »Profil na Facebooku »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze