BNNT is Michał Kupicz – Multiversion #2
Jarek Szczęsny:

Część druga.

Coil – The Gay Man’s Guide To Safer Sex +2 OST
Ania Pietrzak:

Absolutne kuriozum!

Siavash Amini – Serus
Jarek Szczęsny:

Pływanie w stanie półsnu.

Foghorn – Thanatos
Jarek Szczęsny:

Album wysokooktanowy.

Subjected – Pictures From The Aftermath
Paweł Gzyl:

Ambientowa afirmacja życia i miłości.

Billy Woods And Kenny Segal – Hiding Places
Jarek Szczęsny:

Ciężki i ponury.

Ellen Arkbro – Chords
Paweł Gzyl:

Filozofia czystego akordu.

BNNT is Patrick Higgins – Multiversion #1
Jarek Szczęsny:

Część pierwsza.

Opla – Obertasy
Jarek Szczęsny:

Modernizacja polskiej wsi.

Zguba – Potwarz
Jarek Szczęsny:

Zagadkowa umysłowość.

Erith – Speed of Light
Przemysław Solski:

Niebanalny styl, kosmiczna muzyka, swoboda na scenie, tak w kilku słowach można określić nowe zjawisko na polskim rynku.

Øyvind Torvund – The Exotica Album
Łukasz Komła:

W egzotycznym zwierciadle.

Sciahri – Double-Edged
Paweł Gzyl:

Plemienny minimal.

Various Artists – ePM Selected Vol. 7
Paweł Gzyl:

Dziesięć house’owych sztosów.



Sstrom – Drenched 1 – 12

Surowe techno z uszkodzonego komputera.

Hannes Stenström dopiero w zeszłym roku ujawnił, że stanowi połowę duetu SHXCXCHHCXSH. Stało się to przy okazji premiery jego solowego albumu „Otider”. Szwedzki producent objawił na nim bardziej wrażliwą stronę swej muzycznej natury. O ile bowiem z SHXCXCHHCXSH serwował zawsze mocne i ciężkie techno, skoncentrowane na rytmicznych wariacjach, tak na swym pierwszym autorskim krążku pokazał, że nieobca mu elektronika wyjęta z klubowego kontekstu: minimalistyczna, zredukowana, sprowadzona do wręcz intymnego poziomu.

Mając w pamięci „Otider”, zestaw nowych nagrań Stenströma pod szyldem Sstrom jest kompletnym zaskoczeniem. Tym razem Szwed postanowił dostarczyć nam dwanaście premierowych utworów podzielonych na trzy winylowe dwunastocalówki, które ukazały się od kwietnia do czerwca. Już sam ten format wskazuje, że w tym przypadku będziemy mieli do czynienia z bardziej tanecznym materiałem. I tak jest rzeczywiście: a narodził się on przypadkiem, kiedy artysta zalał piwem swój studyjny komputer i mogąc go wykorzystać w jedynie ograniczony sposób, stworzył wyjątkowo surowe i oszczędne kompozycje.

Pierwsze cztery utwory brzmią jak odnalezione gdzieś na zapleczach Hard Waxu wczesne nagrania Basic Channel. Szybki rytm, stłumione bity, skorodowane akordy i brzęczące loopy. Wszystko to składa się na twardą i toksyczną muzykę w stylu wczesnych lat 90. („Drenched 1-4”). Druga płyta przynosi rytmiczne i brzmieniowe wariacje na temat tych dźwięków, które owocują bardziej minimalistycznymi i hipnotycznymi nagraniami („Drenched 5-8”). Na finał Stenström zostawia najbardziej różnorodny zestaw, odwołując się zarówno do post-punka w stylu Suicide, jak i dub-techno ze szkoły wspomnianego Basic Chanel („Drenched 9-12”).

Podane w jednej porcji podczas domowego odsłuchu, mogą te nagrania z czasem znużyć. Dlatego najlepiej słuchać ich tak, jak zostały wydane – jako trzy odrębne całości. Wtedy muzyka Sstrom eksploduje z prawdziwą furią, przywołując dziką energię rave’owych imprez z berlińskich klubów Tresor czy E-Werk sprzed ćwierć wieku. To zupełnie inne granie niż to z „Otider” – i zdecydowanie bliższe temu, co Hannes Stenström robi z SHXCXCHHCXSH. Mało tego: dwanaście nagrań z „Drenched” ma nawet większą moc niż ostatnie dokonania duetu. To ci dopiero niespodzianka.

Rösten 2019

www.facebook.com/rostenrostenrosten

www.facebook.com/sstromsound

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. tosca

    Aż tak surowo to tu nie jest, jeśli chodzi o brzmienie. Ale to oczywiście na plus, bo aż tak nie męczy ucha. Zacna kompilacja, dobra odskocznia od przekombinowanych wydawnictw w modnych ostatnio gatunkach muzycznych.