Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who knows”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.

Nihiloxica – Kaloli
Łukasz Komła:

Na wzgórzu perkusyjnych abstrakcji.

Upsammy – Zoom
Paweł Gzyl:

Zbliżenie na kruche piękno.

Alois – Azul
Łukasz Komła:

Stąpać po niebieskim.

Sote – Moscels
Jarek Szczęsny:

Ku wizjonerskiemu futuryzmowi.

Moodymann – Taken Away
Jarek Szczęsny:

Pląsy w dusznym pomieszczeniu.



Mark E – Stone Breaker

Surowe granie prosto z brytyjskich klubów.

Pochodzący z Birmingham angielski producent Mark Evetts idealnie trafił w czas ze swymi produkcjami. Kiedy na rynku ukazywały się jego pierwsze dwunastocalówki, w klubowym światku właśnie zaczynała kwitnąć moda na klasyczny deep house. Nic więc dziwnego, że Evetts stał się szybko jednym z głównych przedstawicieli nurtu. W ciągu sześciu lat swej działalności opublikował kilkanaście winylowych krążków, z których najciekawsze utwory doczekały się kompaktowej reedycji na dwóch płytach z cyklu „Works 2005 – 2009” opublikowanych w ubiegłym roku nakładem własnej wytwórni Evettsa – Merc. Po ich wydaniu brytyjski producent zajął się tworzeniem materiału na kolejne dwunastocalówki. Kiedy amerykańska wytwórnia Spectral Sounds złożyła mu propozycję wydania debiutanckiego albumu, nagrań było pod dostatkiem. W ten sposób powstał „Stone Breaker”, który właśnie trafił na półki zachodnich sklepów muzycznych.

Pierwsza część płyty to wyjątkowo surowa jazda – Evetts koncentruje się bowiem na najważniejszym elemencie muzyki tanecznej: rytmie. Oto już w otwierającym krążek „Archway” otrzymujemy twardy i ciężki bit zapożyczony z chicagowskiej klasyki. Jeszcze wolniejsza pulsacja pojawia się w następnym utworze – „Black Country Saga”. Nieco szybsze tempo ma „Quatro”, choć i tak masywne uderzenia rytmu lokują nagranie w najwyższych kategoriach wagowych.

Co ciekawe – te zapożyczone z dawnych dokonań mistrzów hard house`u struktury rytmiczne Evetts uzupełnia różnorodnymi dźwiękami, korzystając na przemian z zasady kontrastu lub podobieństwa. W „Archway” i „Quatro” są to sążniste pasaże syntezatorów rodem z dawnego ambientu, w „Black Country Saga” – oldskulowo popiskujący loop, a w „Belvide Beat” – bulgoczący acid.

Dwa najciekawsze nagrania z tej kategorii umieszczone są w samym centrum płyty. „Got To Get Me There” łączy w ciągu dziesięciu minut swego trwania pompujący puls bitu i brzęczący pochód basu z wokoderową wokalizą i industrialnymi efektami. Masywny „Deny This” o rozwibrowanej partii syntezatorów wpisany zostaje natomiast w zupełnie inny kontekst – zawiesistą gęstwinę dubowych trzasków i pogłosów.

W finale albumu Evetts zwraca się ku swemu ulubionemu deep house`owi. Nie rezygnuje jednak z odciśnięcia na utrzymanych w tej konwencji nagraniach własnego piętna. Choć „Black Moon”, „Oranges” i „The Day” pulsują w szybszym tempie, to i tak przelewają się przez nie znane z wcześniejszych kompozycji głębokie fale rozmarzonych klawiszy, nadające całości odrealniony klimat. Największe wrażenie w tym zestawie wywołuje ostatnie nagranie – bo wpisujące w swój nocny nastrój eteryczny głos tajemniczej wokalistki.

Muzyka ze „Stone Breakera” ma swój charakter – spowolniona i zredukowana, wymyka się jednak minimalowej konwencji, wpisując się w kontekst śmiałych eksperymentów z house`ową estetyką wywiedzioną z Chicago i Detroit. Pozbawiona przebojowego sznytu, bardziej spodoba się poszukiwaczom nieznanych jeszcze form wyrazu we współczesnej elektronice niż bywalcom modnych klubów.

www.spectralsound.com

www.myspace.com/spectralsound

Spectral Sound 2011

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.