The Primitive Painter – The Primitive Painter
Paweł Gzyl:

Dźwiękowy klejnot z dawnej epoki.

DIVVAS – Challenger Deep
Łukasz Komła:

W głębinach myśli.

The Exaltics & Heinrich Mueller – Dimensional Shifting
Paweł Gzyl:

Mistrzowska wersja detroitowego electro.

Julius Aglinskas – Daydreamer
Łukasz Komła:

W ambientowym zastygnięciu.

Soft Boi – So Nice
Paweł Gzyl:

O miłości w rytmie downtempo.

Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who know”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.



Klimt

Uwaga wielbiciele ambientu i shoegaze’u  – musicie posłuchać płyty „Genesa”.

Klimt to projekt solowy Antoniego Budzińskiego grającego na co dzień na gitarze w sopockim zespole Saluminesia. Do tej pory zrealziowal on dwie autorskie płyty – „Jesienne odcienie melancholii” i „AGAPE”. Klimt wystąpił na IX edycji Open’er Festivalu, na Seven Festivalu oraz na SpaceFest. Podczas tego ostatniego zagrał w kolektywie Pure Phase Ensemble u boku takich artystów, jak Ray Dickaty (ex-Spiritualized) oraz Jamie Harding (Marion).

Właśnie ukazała się trzecia solowa płyta Klimta – „Genesa”. Znajdująca się na niej muzyka została zainspirowana światem snu. Tytuł natomiast odnosi się do pierwotnej kwintesencji ludzkiego umysłu, która w dzisiejszym świecie zamazuje się coraz mocniej i schodzi na plan nieświadomości. Materiał został zmasteringowany przez Tom’a Meyer’a (Brian Eno, Nick Cave, David Gray) w hamburskim studiu Master & Servant.

Osiem premierowych nagrań Klimta układa się w wielobarwny kolaż dźwięków. Początkowo dominuje pastelowy ambient, tkany delikatnie ze strzelistych pasaży klawiszy, uzupełnionych melodyjnymi partiami piano i gitary oraz głębokimi pochodami zbasowanych dronów („Bardo”, „Felicity”, ale też finałowe „90 Degree Turn”). Z czasem coraz wyraźniej rozbrzmiewają echa shoegaze’u – i to zarówno tego spod znaku Cocteau Twins („A Dream Within A Dream”), jak i Slowdive („Please Don’t Take Life Too Seriously! Just Read The Manual”). W końcu Klimt sięga po eteryczny post-rock, który na pewno spodoba się choćby fanom Sigur Rós („Focus 27”). Czego chcieć wi,ęcej na wiosenne popołudnie?

www.requiemrecords.com

www.facebook.com/requiemstudio

www.klimt.art.pl

www.facebook.com/klimtpl

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. 303

    „Tom’a Meyer’a”

    https://www.youtube.com/watch?v=-_EmLqHx2xg

    😉

    Tym niemniej dzięki za info!