Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.

Field Works – Ultrasonic
Jarek Szczęsny:

Nietoperze jako podstawa twórcza.

Apparat – Capri-Revolution (Soundtrack)
Mateusz Piżyński:

Pierwsza odsłona serii muzyki filmowej Saschy Ringa.

Grischa Lichtenberger – KAMILHAN; il y a péril en la demeure
Paweł Gzyl:

Chrzęszczące ballady.

KeiyaA – Forever Ya Girl
Jarek Szczęsny:

Niepasujące do siebie puzzle.



Porcje Rosołowe | Bouchons D’oreilles | Warsaw Improvisers Orchestra

Polskiej muzyki nigdy za wiele. W ostatnim czasie ukazały się interesujące kasety: duetów Porcje Rosołowe i Bouchons D’oreilles oraz Warsaw Improvisers Orchestra.

3-Panel_JCard_FRONT_AI

Porcje Rosołowe – „Ballet” (20.11.2015 | Further Records)

Ten projekt tworzą Mateusz Wysocki (aka Fischerle, Mech) i Lech Nienartowicz. W tym roku artyści wypuścili płytę „Insects 4-7″ (Crónica). Przyznam, że niespecjalnie mnie ten materiał przekonał – ich propozycja przygotowana w oparciu o preparowany field recording wydaje się być niczym szczególnym w porównaniu ze świeżo wydaną kasetą „Ballet” przez amerykański label. Taśma pomieściła dwie wciągające kompozycje (niestety, ale nie znalazłem żadnego opisu nakreślającego proces powstawania), z czego pierwsza „Ballet” to wyśmienity ambientowy dryf, z kolei druga „Semifou” to eksperymentalne chrzęsty, zgrzyty i delikatne trzaski przechodzące w wolno płynącą smugę dźwiękowych zdarzeń.

Profil na Facebooku »

bouchons_warsaw digi cover

Bouchons D’oreilles / Warsaw Improvisers Orchestra (split) – (listopad 2015 | Astral Spirits)

Za nazwą Bouchons D’oreilles ukrywają się Łukasz Kacperczyk (udziela się m.in. w projekcie Cukier) i Mateusz Wysocki. Na ich minialbumie znajdziemy kompozycje, w których twórcy mierzą się ogólnie rzecz biorąc z minimalizmem. Całość zaczyna się od ciszy i pojedynczych dźwięków, a z każdą kolejną minutą elektroniczne pasaże niepostrzeżenie przeradzają się w pulsujący dron („Enthymeme”). Najbardziej dynamiczny fragment to „Major Premise” – pełno w nim odniesień do tego, co niegdyś działo się w Studiu Eksperymentalnym Polskiego Radia.

Stronę B wypełniły trzy utwory autorstwa Warsaw Improvisers Orchestra, które zespół zaprezentował podczas koncertu w CSW. Sam początek przebiega całkiem spokojnie pod batutą Patryka Zakrockiego („This”), zaś w dwóch kolejnych fragmentach „That” i „And the Other” kolektyw prowadzi Ray Dickaty. Jak dla mnie to najciekawsze fragmenty w wykonaniu WIO, gdzie dzikie wokalizy, zrytmizowana tkanka dźwiękowa, improwizacja, rozmach, brawura zbliżają muzyków w stronę Fire! Orchestra, Trondheim Jazz Orchestra czy Power of the Horns.

Profil na Facebooku »

 

Strona Astral Spirits »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.