NOON – Nobody, Nothing, Nowhere
Bartek Woynicz:

„Above me, below, me all around me”

Desire Marea – Desire
Jarek Szczęsny:

To nie pierwszy taki przypadek.

His Master’s Voice – Log: Canis Majoris
Paweł Gzyl:

Podróż w stronę Syriusza.

Cel (Felix Kubin & Hubert Zemler) – Cel
Jarek Szczęsny:

Radosne odbicie.

Fabrizio Rat – Shades Of Blue
Paweł Gzyl:

Modularna polifonia.

Long Arm – Silent Opera
Jarek Szczęsny:

Trip-hop nigdzie nie odszedł.

Jeff Parker & The New Breed – Suite For Max Brown
Łukasz Komła:

Projekcja magicznych obrazów.

Various Artists – Air Texture Vol. VII
Paweł Gzyl:

Rrose i Silent Servant serwują ambient? Niemożliwe!

Siavash Amini & Saåad – All Lanes Of Lilac Evening
Jarek Szczęsny:

Bez szwów.

Villaelvin – Headroof
Jarek Szczęsny:

Tylko bardziej.

Juno – Young Star
Jarek Szczęsny:

Infiltracja jazzu.

Lonker See – Hamza
Jarek Szczęsny:

Zawsze krok przed nami.

Men With Secrets – Psycho Romance And Other Spooky Ballads
Paweł Gzyl:

Erudycyjne ćwiczenie z ejtisowego electro.

Riverrun – The Same Silent Hill
Przemysław Solski:

Muzyka z krajobrazu.



Claire M Singer

Poznajcie debiutancki album brytyjskiej artystki opublikowany przez Touch.

Claire M Singer to wykształcona wiolonczelistka i organistka, wykorzystująca w swojej muzyce także elektronikę. W ciągu ostatnich czternastu lat jej prace można było usłyszeć w wielu galeriach i salach koncertowych na całym świecie. Singer regularnie występuje w Union Chapel, gdzie sprawuje też funkcję dyrektora artystycznego. Pierwsza płyta artystki, pt. „Solas” (24.06.2016 | Touch) zawiera kompozycje napisane w latach 2009-2016. Sam tytuł wydawnictwa w języku gaelickim szkockim oznacza „światło”. Może i mało wyszukana nazwa albumu, ale doskonale oddająca nastrój tych nagrań.

Twórczość Singer nie jest ani typowym ambientem, choć ma pewne cechy tej stylistyki, ani nie jest tzw. kameralistyką czy stuprocentową muzyką klasyczną/współczesną. Na „Solas” odnajdziemy elementy wszystkich wspomnianych gatunków. To jednak kluczowym składnikiem jest minimalizm.

Praktycznie każda kompozycja została zarejestrowana w innym miejscu i czasie. Inaczej sytuacja przedstawia się w przypadku trzech nagrań: „Solas”, „Wrangham” „The Molendinar”, które powstały na początku 2016 roku w Union Chapel. Tam znajdują się organy wykonane przez Henry’ego Willisa w 1877 roku. Organowe fragmenty skojarzyły mi się z muzyką Brytyjczyka Jamesa McVinnie’ego z płyty „Cycles” (Bedroom Community, 2013, recenzja) i duetu Tobias Preisig & Stefan Rusconi – „Levitation” (Qilin Records, 2016, recenzja). Z kolei tam gdzie pojawiło się więcej wiolonczeli w towarzystwie elektroniki może przywodzić na myśl dokonania eleh.

 

Strona Claire M Singer »Profil na Facebooku »Strona Touch »Profil na Facebooku »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.