Julius Aglinskas – Daydreamer
Łukasz Komła:

W ambientowym zastygnięciu.

Soft Boi – So Nice
Paweł Gzyl:

O miłości w rytmie downtempo.

Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who knows”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.

Nihiloxica – Kaloli
Łukasz Komła:

Na wzgórzu perkusyjnych abstrakcji.

Upsammy – Zoom
Paweł Gzyl:

Zbliżenie na kruche piękno.

Alois – Azul
Łukasz Komła:

Stąpać po niebieskim.



The 7th Plain – Chronicles I

Dawno, dawno temu…

Pod nazwą A-Ton kryje się pododdział wytwórni Ostgut Ton powołany po to, by prezentować muzykę nie mieszczącą się w formule wydawniczej głównej tłoczni – w tym również dokonywać reedycji wartościowych nagrań z przeszłości. I rzeczywiście – na pierwszy ogień idzie kolekcja utworów wybranych z dorobku brytyjskiego producenta Luke’a Slatera.

Znamy go przede wszystkim jako niestraszonego techno-bombardiera działającego pod szyldem Planetary Assault Systems. Debiutując w 1989 roku zdążył on jednak do dziś spróbować swych sił w bardzo różnych odmianach elektroniki – a wyjątkowo ciekawe efekty osiągnął tworząc dwie dekady temu bogato zaaranżowany ambient pod szyldem The 7th Plain.

Z dwóch albumów, opublikowanych pod tym szyldem przez nieistniejącą już niestety dzisiaj wytwórnię GPR, której współwłaścicielami byli członkowie ówczesnej inkarnacji tria The Black Dog, szefostwo A-Ton wybrało osiem nagrań, będących podstawą materiału zawartego na płycie „Chronicles I”. Przypominają nam one, jak rozumiano ambient w elektronicznych kręgach połowy lat 90.

Slater mimo młodego wieku był wtedy muzycznym erudytą – a dowodem tego już otwierający kolekcję utwór „Boundaries”. To efektowna muzyka syntezatorowa, w której jest miejsce zarówno na acidowe brzmienia, jak i nawiązania do klasyki w stylu Vangelisa czy Yes. „Extra” lokuje się blisko klasycznego kraut-rocka – zaskakując połączeniem oldskulowej elektroniki z hipnotyczną partią perkusji.

Do oszczędnej wersji ambientu w stylu Briana Eno odwołują się z kolei ciepłe nagrania „Grace” i „Chords Are Dirty”. Pełen rozmach niemieckiej kosmische musik oddaje natomiast „The Super 8”. „Surface Bound” oparty na sprężystych breakach wskazuje, że Slaterowi nie był obcy warpowy IDM, a „Slip 7 Sideways” – iż ciekawił go także smolisty trip-hop. Nie brak tu również techno – a wnosi je „T Funk States” w swej czysto detroitowej wersji.

Z powyższej analizy wynika, że „Chronicles I” to katalog elektronicznych brzmień modnych w połowie lat 90. Brytyjski producent jedne śmiało inicjował, a w innych próbował sił jako ktoś z zewnątrz. Za każdym razem jednak potrafił nadać tworzonej muzyce własny sznyt. Tak jest i tutaj – bo większość kompozycji ma rozbudowane tekstury, będące znakiem rozpoznawczym ówczesnych dokonań artysty.

A-Tone 2016

www.facebook.com/a.ton.label

www.facebook.com/LukeSlaterPlanetaryAssaultSystems

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 4

  1. michał

    Cóż, jeden dostaje paczuszkę z Berlina, inny płaci za stream.

  2. michał

    ajjjjjjj cudownie…. cudowanie… you made my day, tidal nie przestaje grać tego….