Nicolas Jaar – Cenizas
Jarek Szczęsny:

Bez planów na przyszłość.

BOA – Outer Gateways
Paweł Gzyl:

Dubstep ciągle żywy.

Pejzaż – Blues
Bartek Woynicz:

Nostalgiczna nóżka chodzi.

Jacaszek – Music For Film
Mateusz Piżyński:

To nie jest soundtrack, chociaż…

Sleeparchive – Trust
Paweł Gzyl:

Techno sprowadzone do loopów.

Trampique – Life Outside The Mirror
Jarek Szczęsny:

Melancholia codzienności.

Jan Wagner – Kapitel
Łukasz Komła:

Autentyczna bruzda.

Ian William Craig – Red Sun Through Smoke
Jarek Szczęsny:

Mgnienia poczucia straty.

Christian Löffler – Lys
Paweł Gzyl:

Piosenka jest dobra na wszystko?

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 2
Paweł Gzyl:

Soundtrack do współczesnego „acid westernu”.

Skalpel – Highlight
Bartek Woynicz:

Balsam na czas zarazy.

Electric Indigo – Ferrum
Paweł Gzyl:

W atomowym silosie.

Stian Westerhus – Redundance
Jarek Szczęsny:

Ucieczka od tradycyjnych piosenek.

Immortal Onion – XD [Experience Design]
Jarek Szczęsny:

Nie spodziewałem się ich tam spotkać.



Cinematic 74 – Realtime Inverted

Ambient nadal może być kojącą i piękną muzyką.

Holenderska wytwórnia Photic Fields działa w mieście Nijmegen od 2012 roku. W tym czasie opublikowała kilkanaście singli i kilka albumów, z których muzyka odwołuje się wyraźnie do „złotego” okresu w historii nowej elektroniki. To oczywiście lata 90. – nic więc dziwnego, że na płytach z tejże tłoczni dominuje techno, IDM i ambient w swych tradycyjnych wersjach.

Dowodem tego jest najnowszy album w katalogu Photic Fields, który zrealizował amerykański producent Brooks Mosher z Detroit pod pseudonimem Cinematic 74. O ile dał się on poznać do tej pory jako twórca energetycznego house’u, który publikowała mu choćby prowadzona przez Steffi wytwórnia Molly, tym razem serwuje nam on kolekcję ambientowych kompozycji, powstałych na przestrzeni dłuższego czasu między 2013 a 2015 rokiem.

Większa część zestawu to klasyczny ambient, jaki tworzono w latach 90. Czyli daleki od wszelkich dronowych wyziewów i warczących basów, które dominują w tej muzyce obecnie. Mosher tworzy pastelowe brzmienia z perlistych partii klawiszy („Endless Stream”) lub pląsających akordów o skorodowanym tonie („Salt Mines”), jedynie od czasu do czasu stosując rozwibrowane arpeggia rodem z jeszcze wcześniejszej epoki („Softdive”).

W kilku nagraniach pojawia się wyrazista rytmika o połamanym metrum wywiedziona z tradycyjnego IDM-u. To przede wszystkim najbardziej rozbudowany aranżacyjnie „Ghost Of The Kata Beach”, który kojarzy się z dokonaniami Global Communication. W „Salt Mines” szeleszczące rytmy przywołują wspomnienie pierwszych dokonań Aphex Twina. Z kolei rozbujany dubowym pulsem „Auqanet” odwołuje się do produkcji The Orb. Rozjarzony ciepłymi „Umbrellas In The Sun” to z kolei lustrzane odbicie muzyki zapomnianego całkowicie duetu Further.

W czasach, kiedy nad ambientem ciągle unosi się cień kanonicznych produkcji Lustmorda, nagrania Cinematic 74 przypominają, że kiedyś była to kojąca i piękna muzyka, dająca chwilę relaksu i wytchnienia. Az trudno uwierzyć, że w ciągu dwóch minionych dekad gatunek ten przeszedł aż tak radykalną ewolucję. Jeśli ktoś tęskni za takim ambientem, jaki pokochaliśmy na początku lat 90., „Realtime Inverted” przyniesie mu godzinę wzruszających przeżyć.

Photic Fields 2016

www.photic-fields.com

www.facebook.com/photicfields

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.