Sarathy Korwar – More Arriving
Jarek Szczęsny:

Muzyka migracji.

Sandro Perri – Soft Landing
Jarek Szczęsny:

Chłód melodii.

Rhys Fulber – Ostalgia
Paweł Gzyl:

„I’m living in the 80s”

IRAH – Diamond Grid
Przemysław Solski:

Siatka utkana z ciekawości.

Strycharski Kacperczyk Szpura – I love you SDSS
Jarek Szczęsny:

Oglądanie nerwów.

!!! (Chk Chk Chk) – Wallop
Mateusz Piżyński:

Ciężkość punka z lekkością funka.

cover
Barker – Utility
Paweł Gzyl:

Transhumanistyczne przyjemności.

Monya – Straight Ahead
Paweł Gzyl:

Industrialne techno o pozytywnej energii.

Wojciech Golczewski – The Priests Of Hiroshima
Jarek Szczęsny:

Ścieżka dźwiękowa dla ery atomowej.

Múm – Yesterday Was Dramatic – Today Is OK
Paweł Gzyl:

Klasyk emotroniki.

Hildur Guðnadóttir – Chernobyl (OST)
Jarek Szczęsny:

Wyobrazić sobie niewyobrażalne.

Pruski – Black Birds
Jarek Szczęsny:

Wyszlifowany onyks.

Jaromir Kamiński, Rafał Warszawski, Palms Palms, Break Janek
Ania Pietrzak:

Beats & breaks idealne na koniec wakacji…

Lech Nienartowicz – Wrażenia i Mechanizmy
Jarek Szczęsny:

Pierwsze wrażenie.



Resina

Wytwórnia 130701, czyli pododdział FatCat Records, opublikowała debiutancki album Karoliny Rec nagrywającej jako Resina.

Artystka urodziła się w 1982 roku i pochodzi z Trójmiasta, gdzie studiowała wiolonczelę w Akademii Muzycznej w Gdańsku. Obecnie mieszka w Warszawie. Rec jest związana od wielu lat z rodzimą sceną niezależną (współpracowała z Maciejem Cieślakiem, Michałem Bielą czy Natalią Fiedorczuk). Napisała też wiele ścieżek do spektakli teatralnych.

30 września miała swoją premierę jej płyta, pt. „Resina”, którą produkował Cieślak. Nagrania zostały zarejestrowane w studiu na żywo, co też bardzo wyraźnie słychać. W późniejszym etapie prac nad materiałem praktycznie nie korzystano z zabiegów postprodukcyjnych. Jej instrumentalna muzyka powstała w oparciu o brzmienie wiolonczeli i prostych efektów elektronicznych (m.in. looper). Co nieznaczny, że mamy do czynienia z prostackimi eksperymentami. To nie tym razem. Karolina opowiada o wielu różnych inspiracjach, począwszy od Krzysztofa Pendereckiego, Henryka Mikołaja Góreckiego, Witolda Lutosławskiego, przez awangardowe zespoły rockowe i elektronikę, po rodzimą muzykę ludową. Wpływy tej ostatnie można zauważyć choćby w nazewnictwie i charakterystycznej artykulacji w dwuczęściowej kompozycji „Tatry I, II”.

Jednak trzeba podkreślić, że twórczość Resiny nie jest dźwiękową wariacją na temat folkloru góralskiego i także niewiele ma wspólnego z akademickim wykorzystaniem wiolonczeli. Nazwa projektu (z języka łacińskiego „resina” oznacza „żywica”) kieruje nasze myślenie na zupełnie inne tory. Chodzi tu o mocną więź artystki z przyrodą (sama zaznacza, że bardzo odczuła przeprowadzę ze spokojnej Gdyni do zatłoczonej Warszawy), a z drugiej strony o wpływ jakości drewna na brzmienie instrumentu. Kiedy Karolina pracowała nad utworami, jej wiolonczela uległa przypadkowemu zniszczeniu. Rozpaczliwe szukanie nowego instrumentu dodatkowo zmotywowało artystkę do ukończenia nagrywania. Dzisiaj możemy cieszyć się siedmioma kompozycjami z longplaya „Resina”. Wielowarstwowe połacie Resiny utkane z przeróżnych zapętleń, fraz czy użytych technik robią duże wrażenie, przynajmniej na mnie.

Słuchając nagrań Karoliny mam chyba najwięcej skojarzeń z islandzką Bedroom Community i amerykańską „szkołą” eksperymentowania z wiolonczelą: Arthur Russell, Yo-Yo Ma, Duane Pitre, Cory Allen czy Shannon Hayden (w tym roku wydała ciekawą płytę „You See The World”). Z kolei biorąc pod lupę europejską scenę to wydaje mi się, iż Karolina Rec znalazłaby wspólny język z Cécile Schott (aka Colleen).

 

Strona Facebook Resiny »Strona oficyny 130701 »Profil na Facebooku »Profil na BandCamp »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze