Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.

Stenny – Upsurge
Paweł Gzyl:

Połamane rytmy zanurzone w ambiencie.

Justyna Steczkowska – Maria Magdalena. All Is One
Przemysław Solski:

Wędrówka duszy.



Łukasz Dziedzic – Ratcatcher (Original Exhibition Soundtrack)

Na wystawę.

Łukasz Dziedzic nie maskując się żadnym pseudonimem nagrał ścieżkę dźwiękową na potrzeby wystawy dla Muzeum Współczesnego we Wrocławiu. Tytuł „Szczurołap” odnosi się do powstałego w 1986 roku filmu dokumentalnego o tym samym tytule. Autorem tegoż jest Andrzej Czarnecki. Film ten został potraktowany jako punkt wyjścia do dyskusji i współczesnym świecie. Chodzi o przyglądanie się społeczeństwu ery zmian, kiedy stary ład odchodzi do przeszłości, a nowy dopiero się wyłania. Dziedzic swoimi kompozycjami miał za zadanie połączyć wszystkie części wystawy.

W tym celu użył eksperymentalnej muzyki elektronicznej („Ratcatcher III”). Całość zaprezentowana na krótkiej płycie przybiera formę ścieżki filmowej. Oddaje historię poprzez dźwięk. Dziedzic sprawdza się również w zakresie budowania napięcia („Ratcatcher IV”). W swych inspiracjach sięga po estetykę horroru, ale tego z gatunku futurystycznego („Ratcatcher II”). Mroczniejsze, industrialne obrazy towarzyszą nam pod koniec w części piątej. Pomimo sprecyzowanego celu, ten album śmiało można traktować jako byt niezależny od wystawy. Duża w tym zasługa wyobraźni i umiejętności samego twórcy.

Muzeum Współczesne Wrocław | 2018

Info o wystawie
FB
Bandcamp

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze