Ben Lukas Boysen – Mirage
Jarek Szczęsny:

Pokaz iluzji.

Siema Ziemia – Siema Ziemia
Jarek Szczęsny:

Dodatkowe skurcze mięśni.

Fluxion – Perspectives
Paweł Gzyl:

Nostalgia po grecku.

Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.

Field Works – Ultrasonic
Jarek Szczęsny:

Nietoperze jako podstawa twórcza.



Łukasz Dziedzic – Ratcatcher (Original Exhibition Soundtrack)

Na wystawę.

Łukasz Dziedzic nie maskując się żadnym pseudonimem nagrał ścieżkę dźwiękową na potrzeby wystawy dla Muzeum Współczesnego we Wrocławiu. Tytuł „Szczurołap” odnosi się do powstałego w 1986 roku filmu dokumentalnego o tym samym tytule. Autorem tegoż jest Andrzej Czarnecki. Film ten został potraktowany jako punkt wyjścia do dyskusji i współczesnym świecie. Chodzi o przyglądanie się społeczeństwu ery zmian, kiedy stary ład odchodzi do przeszłości, a nowy dopiero się wyłania. Dziedzic swoimi kompozycjami miał za zadanie połączyć wszystkie części wystawy.

W tym celu użył eksperymentalnej muzyki elektronicznej („Ratcatcher III”). Całość zaprezentowana na krótkiej płycie przybiera formę ścieżki filmowej. Oddaje historię poprzez dźwięk. Dziedzic sprawdza się również w zakresie budowania napięcia („Ratcatcher IV”). W swych inspiracjach sięga po estetykę horroru, ale tego z gatunku futurystycznego („Ratcatcher II”). Mroczniejsze, industrialne obrazy towarzyszą nam pod koniec w części piątej. Pomimo sprecyzowanego celu, ten album śmiało można traktować jako byt niezależny od wystawy. Duża w tym zasługa wyobraźni i umiejętności samego twórcy.

Muzeum Współczesne Wrocław | 2018

Info o wystawie
FB
Bandcamp

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.