Ehh hahah – House ze skrzypcami w tle
Jarek Szczęsny:

Pod znakiem internetu.

Alva Noto – Xerrox Vol. 4
Mateusz Piżyński:

Czwarta odsłona cyklu Xerrox, na którą przyszło nam czekać pięć lat.

Various Artists – Kern Vol. 5 Mixed By Helena Hauff
Paweł Gzyl:

„For those who knows”

Amnesia Scanner – Tearless
Paweł Gzyl:

Finowie serwują miłosne ballady.

Michael Lightborne – Ring Road Ring
Łukasz Komła:

Dźwiękowy świat obwodnicy w Coventry.

Christine Ott – Chimères (pour ondes Martenot)
Jarek Szczęsny:

Geometria dźwięków.

Deadbeat And Paul St. Hilaire – 4 Quarters Of Love And Modern Lash
Paweł Gzyl:

Scott i Paul medytują.

Vysoké Čelo – Űrkutatás
Jarek Szczęsny:

Grzechem byłoby nie skorzystać.

Ellen Allien – AurAA
Paweł Gzyl:

Hołd dla czasów, kiedy techno i trance były jednym.

Nihiloxica – Kaloli
Łukasz Komła:

Na wzgórzu perkusyjnych abstrakcji.

Upsammy – Zoom
Paweł Gzyl:

Zbliżenie na kruche piękno.

Alois – Azul
Łukasz Komła:

Stąpać po niebieskim.

Sote – Moscels
Jarek Szczęsny:

Ku wizjonerskiemu futuryzmowi.

Moodymann – Taken Away
Jarek Szczęsny:

Pląsy w dusznym pomieszczeniu.



MAP 71 – Void Axis

Duet z Brighton wrócił w tym roku z nowym longplayem.

MAP 71 tworzą Lisa Jayne (wokalistka, pisarka, performerka) i Andy Pyne (perkusista). Oboje są ważnymi postaciami na brytyjskiej scenie awangardowej. Jayne udziela się także w takich projektach jak Kayfabe i Eye-eN T T. Z kolei Pyne od wielu lat jest związany z free jazzowym czy post-punkowym graniem. Jeśli nie znacie stylu gry Anglika, to polecam sięgnąć po nagrania takich zespołów jak Aeolipile, The Black Neck Band of the Common Loon, Shrag, Medicine & Duty i Kellar, a także solowe dokonania jako Ugly Animal oraz Puffinboy.

Najnowszy album „Void Axis” (Fourth Dimension Records / Foolproof Projects | 03.09.2018) kroczy w rejony odważnego łączenia elektroniki (o industrialnych, noise’owych i minimalistycznych naleciałościach) z żywą sekcją rytmiczną, która świetnie sprawdza się w swojej roli. Pyne jest oryginalnym perkusistą, wyśmienicie zorientowanym w wszelakich odmianach kultur perkusyjnych. Jego podziały rytmiczne wręcz oddychają Afryką. Widziałbym również Andy’ego w składzie The Ex. Odkręćcie potencjometr głośności choćby przy utworze „Armour and Ecdysis” – dynamika, ostrość akcentów, free jazzowa zawiłość i zmysłowe tremola robią swoje. W „Neonsignquietlife” odezwała się także plemienna eteryczność, potraktowana w stylu wspominanego The Ex.

„Void Axis” to bardzo równa i wciągająca płyta. Wchodzicie w to?

 

Strona Facebook MAP 71 »Strona Fourth Dimension Records »Profil na Facebooku »Strona Foolproof Projects »Profil na Facebooku »

fot. Agata Urbaniak

 

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze