Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.

Stenny – Upsurge
Paweł Gzyl:

Połamane rytmy zanurzone w ambiencie.



Dren – Time And Form

Black metal przekuty na nowoczesną elektronikę.

Jedne źródła podają, że Dren to duet, a inne – że trio. Tak czy siak tworzący projekt muzycy pochodzą z Trójmiasta. Zaczynali od ekstremalnych odmian metalu – by potem za sprawą drum and bassu odkryć nową elektronikę. Później przyszły inne jej odmiany – od techno do dronów. Niebagatelnym źródłem poznania okazał się dla nich berliński Atonal Festival. Mając za sobą sterty posłuchanych płyt i dziesiątki obejrzanych koncertów, postanowili przekuć swe fascynacje na własną muzykę. Trafiła ona na debiutancki album Dren – „Time & Form”.

Zaczyna się od złowrogich dźwięków dzwonów, które zamieniają się w zaszumiony dron, który z czasem podszywa spowolniony bit rodem z dubstepu („Time”). Równie smoliste breaki znajdujemy w „Intynkcie”, gdzie jest też miejsce na falujący bas i zawiesistą elektronikę. „I Am A Pilgrim” wnosi ze sobą plemienne bębny, które oplatają przetworzone głosy. Pierwszą część płyty kończy jedna z bardziej rozbudowanych kompozycji – osadzony na kroczącym bicie „Vermillion”, który niespodzianie uderza jungle’owymi połamańcami, rozrywającymi chmurną elektronikę.

„For (Way Of Perfection)” to złowieszczy ambient skoncentrowany na zawodzących syntezatorach podbitych warczącym basem. W „Obscurum” uderza tektoniczny bit, który uzupełniają plemienne rytmy, wnoszące mroczne klawisze. W „Shadow Of The Sun” dochodzą do głosu industrialne perkusjonalia, tworzące rytualny puls nagrania. Całość wieńczy kolejna wycieczka w stronę ambientu – syntetyzujący zwalisty bit z nieustępliwymi uderzeniami warczącego basu „Terminus”.

Na „Time & Form” słychać wyraźnie różnorodne inspiracje trójmiejskich producentów: od Demdike Stare, przez Test Department, po Roly’ego Portera. I trzeba przyznać, że muzycy tworzący Dren potrafią stworzyć równie sugestywne dźwięki jak ci, których płyty stoją u nich na półkach (lub tworzą playlisty na ich iPhone’ach). Wielbicielom tego rodzaju grania spodobać się może również przestrzenność tej muzyki – bo wszystko tu brzmi jakby zostało zarejestrowane w fabrycznym pustostanie. „Time & Form” to początek poszukiwań artystów z Gdyni i Gdańska – ciekawe gdzie zawiodą one ich następnym razem.

Zoharum 2019

www.zoharum.com

www.facebook.com/zoharum

www.facebook.com/drenpl

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze