Romperayo – Que Jue?
Łukasz Komła:

W zaparowanym zwierciadle.

Efdemin – New Atlantis
Paweł Gzyl:

Dźwiękowa utopia.

Frame – The Journey
Jarek Szczęsny:

Spacer po kosmicznej pustce.

Hauschka – A Different Forest
Jarek Szczęsny:

Intymny nastrój nie wystarczył.

The Chi Factory – The Mantra Recordings
Ania Pietrzak:

„Na początku była miłość.”

Jozef van Wissem & Jim Jarmusch – An Attempt To Draw Aside The Veil
Maciej Kaczmarski:

Muzyka jak poezja.

Wolność – Nowa Kolonia
Jarek Szczęsny:

Wolność na wolności.

Babadag – Šulinys
Jarek Szczęsny:

Nie budźcie śniącego.

Lee Gamble – In A Paraventral Scale
Paweł Gzyl:

Początek trylogii.

Maurice Louca – Elephantine
Łukasz Komła:

Gargantuiczna bliskość jazzowego kosmosu.

Hoera. – ≈
Łukasz Komła:

Uderzająca subtelność. 

Julia Kent – Temporal
Jarek Szczęsny:

Hipnotyzowanie słuchacza.

Bendik Giske – Surrender
Jarek Szczęsny:

Zagwozdka.

Wiktor Stribog – Poradnik Uśmiechu OST
Stanisław Bryś:

Grzybowe melodie w duchologicznym sosie. 



3 pytania – Giulio Aldinucci

Odpowiedzi na trzy pytania przypłynęły prosto ze słonecznej Italii.

Giulio Aldinucci, to włoski kompozytor urodzony w Sienie, który działa głównie w obszarze muzyki elektroakustycznej i ambient. W swojej twórczości zawsze koncentruje się na różnych metodach syntezy i wykorzystaniu nagrań terenowych. Aldinucci komponuje także muzykę rozpisaną wyłącznie na instrumenty akustyczne. Stworzył oprawę dźwiękową do spektakli teatralnych i filmów krótkometrażowych.

Pod pseudonimem Obšil, Aldinucci wydał trzy albumy, m.in. krążek „Vicino” (2011), który ukazał się nakładem irlandzkiej wytwórni Psychonavigation Records. Miesięcznik „The Wire” zamieścił nagranie Aldinucci’ego z „Vicino” na płycie dołączonej do kwietniowego wydania tej gazety w 2011 roku.

Materiał „Tarsia” (2012) opublikował już jako Giulio Aldinucci. Krążek pojawił się nakładem japońskiej oficyny Nomadic Kids Republic. Tytuł „Tarsia” odnosi się do starożytnej techniki inkrustowania drewna, co sprawia, że muzyka z tego albumu jest przepełniona elektronicznymi detalami.

W kwietniu tego roku Giulio wypuścił na kasecie EP-kę „Archipelago” (Other Electricities).

Giulio Aldinucci

Giulio Aldinucci podczas rejestrowania nagrań terenowych w miejscowości Castiglione della Pescaia (Toskania), styczeń 2011r.

Czego ostatnio słuchasz?

Zazwyczaj kupuję mnóstwo płyt i słucham wiele rodzajów muzyki. W tym tygodniu przesłuchałem album projektu My Home, Sinking (aka Enrico Coniglio), The Touré-Raichel – „Collective The Tel Aviv Session” i wiele różnych płyt z katalogu wytwórni Home Normal, Nomadic Kids Republic i Second Language.

My Home, Sinking – „My Home, Sinking”

The Touré-Raichel – „Collective The Tel Aviv Session”

Nad czym obecnie pracujesz?

Zawsze pracuję nad nowym nagraniami. W tej chwili sporo eksperymentuję z różnymi technikami i zmieniam nieco konfigurację mojego studia, dodając kilka analogowych procesorów.

W tym roku wydam nowy album nakładem oficyny Home Normal, a za miesiąc zaprezentuję pracę pt. „Pocztówki z Włoch”, ten projekt realizowany jest przez AIPS (Italian Archive of Soundscapes) i Gianmarco del Re, już dawno temu zainicjował to przedsięwzięcie Attilio Novellino. Projekt będzie próbą kolektywnego wyartykułowania dźwięków na żywo, które później chcemy wydać na płycie.

Gdzie zagrasz w najbliższym czasie?

Mój najbliższy koncert obędzie się 16 czerwca w Londynie w Cafe OTO.

 

Strona artysty »Profil na Facebooku »Słuchaj na Soundcloud »

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 3

  1. Ciekawe. Sporo pracy chyba wykonujesz redaktorze, wykopując takich panów artystów.

    • Łukasz Komła

      Nie powiem, że nie :-). Wykopaliska wciąż trwają i może uda się w najbliższym czasie coś ciekawego wyszukać. Polecam sięgnąć choćby po płytę Giulio – „Tarsia” lub pięknie wydaną na kasecie EP-kę „Archipelago”. Pozdrawiam!

  2. ja

    Spokojny, relaksacyjny ambient idealny do odpoczynku.