Emptyset – Blossoms
Paweł Gzyl:

Producenci z Bristolu wkraczają na nowe terytoria.

Nagrobki – Pod Ziemią
Jarek Szczęsny:

Poważni jak śmierć.

LDY OSC – sōt
Paweł Gzyl:

Click & cuts na nowo.

Nick Cave and the Bad Seeds – Ghosteen
Jarek Szczęsny:

Pomnik żałoby.

Pablo Mateo – Weird Reflections Beyond The Sky
Paweł Gzyl:

Techno do tańca.

Danny Brown – uknowhatimsayin¿
Jarek Szczęsny:

Gorączkowe wizje rapera.

9t Antiope – Grimace
Jarek Szczęsny:

Mikrus.

Malin Genie – Anthropomorphic Sympathy
Paweł Gzyl:

Stylowe electro i IDM w duchu lat 90.

Telefon Tel Aviv – Dreams Are Not Enough
Mateusz Piżyński:

Gdy w Tel Avivie zgaśnie światło…

Philipp Gorbachev – Kolokol
Paweł Gzyl:

Prawosławie i elektronika.

BNNT is Jerusalem in My Heart – Multiversion #4
Jarek Szczęsny:

Część czwarta.

rRoxymore – Face To Phase
Paweł Gzyl:

Introwertyczne bity.

The Big YES! – The Big YES!
Łukasz Komła:

Free jazzowy wybuch!

HTRK – Venus In Leo
Maciej Kaczmarski:

Miłość w czasach zarazy.



3 pytania – Giulio Aldinucci

Odpowiedzi na trzy pytania przypłynęły prosto ze słonecznej Italii.

Giulio Aldinucci, to włoski kompozytor urodzony w Sienie, który działa głównie w obszarze muzyki elektroakustycznej i ambient. W swojej twórczości zawsze koncentruje się na różnych metodach syntezy i wykorzystaniu nagrań terenowych. Aldinucci komponuje także muzykę rozpisaną wyłącznie na instrumenty akustyczne. Stworzył oprawę dźwiękową do spektakli teatralnych i filmów krótkometrażowych.

Pod pseudonimem Obšil, Aldinucci wydał trzy albumy, m.in. krążek „Vicino” (2011), który ukazał się nakładem irlandzkiej wytwórni Psychonavigation Records. Miesięcznik „The Wire” zamieścił nagranie Aldinucci’ego z „Vicino” na płycie dołączonej do kwietniowego wydania tej gazety w 2011 roku.

Materiał „Tarsia” (2012) opublikował już jako Giulio Aldinucci. Krążek pojawił się nakładem japońskiej oficyny Nomadic Kids Republic. Tytuł „Tarsia” odnosi się do starożytnej techniki inkrustowania drewna, co sprawia, że muzyka z tego albumu jest przepełniona elektronicznymi detalami.

W kwietniu tego roku Giulio wypuścił na kasecie EP-kę „Archipelago” (Other Electricities).

Giulio Aldinucci

Giulio Aldinucci podczas rejestrowania nagrań terenowych w miejscowości Castiglione della Pescaia (Toskania), styczeń 2011r.

Czego ostatnio słuchasz?

Zazwyczaj kupuję mnóstwo płyt i słucham wiele rodzajów muzyki. W tym tygodniu przesłuchałem album projektu My Home, Sinking (aka Enrico Coniglio), The Touré-Raichel – „Collective The Tel Aviv Session” i wiele różnych płyt z katalogu wytwórni Home Normal, Nomadic Kids Republic i Second Language.

My Home, Sinking – „My Home, Sinking”

The Touré-Raichel – „Collective The Tel Aviv Session”

Nad czym obecnie pracujesz?

Zawsze pracuję nad nowym nagraniami. W tej chwili sporo eksperymentuję z różnymi technikami i zmieniam nieco konfigurację mojego studia, dodając kilka analogowych procesorów.

W tym roku wydam nowy album nakładem oficyny Home Normal, a za miesiąc zaprezentuję pracę pt. „Pocztówki z Włoch”, ten projekt realizowany jest przez AIPS (Italian Archive of Soundscapes) i Gianmarco del Re, już dawno temu zainicjował to przedsięwzięcie Attilio Novellino. Projekt będzie próbą kolektywnego wyartykułowania dźwięków na żywo, które później chcemy wydać na płycie.

Gdzie zagrasz w najbliższym czasie?

Mój najbliższy koncert obędzie się 16 czerwca w Londynie w Cafe OTO.

 

Strona artysty »Profil na Facebooku »Słuchaj na Soundcloud »

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

komentarze 3

  1. Ciekawe. Sporo pracy chyba wykonujesz redaktorze, wykopując takich panów artystów.

    • Łukasz Komła

      Nie powiem, że nie :-). Wykopaliska wciąż trwają i może uda się w najbliższym czasie coś ciekawego wyszukać. Polecam sięgnąć choćby po płytę Giulio – „Tarsia” lub pięknie wydaną na kasecie EP-kę „Archipelago”. Pozdrawiam!

  2. ja

    Spokojny, relaksacyjny ambient idealny do odpoczynku.