Ben Lukas Boysen – Mirage
Jarek Szczęsny:

Pokaz iluzji.

Siema Ziemia – Siema Ziemia
Jarek Szczęsny:

Dodatkowe skurcze mięśni.

Fluxion – Perspectives
Paweł Gzyl:

Nostalgia po grecku.

Lawrence English – Lassitude
Jarek Szczęsny:

Doskonała pustka.

Elysia Crampton – ORCORARA 2010
Jarek Szczęsny:

Niepowstrzymana losowość.

Kaitlyn Aurelia Smith – The Mosaic of Transformation
Jarek Szczęsny:

Cały zestaw radosnych nastrojów.

Phillip Sollman – Monophonie
Paweł Gzyl:

Muzyczna maszyneria.

Vladislav Delay & Sly Dunbar & Robbie Shakespeare – 500-Push-Up
Paweł Gzyl:

„Rakka” uzupełniona o dubowy puls.

Zguba – Pomór
Jarek Szczęsny:

Nieustający marsz kostuchy.

Richu M – House Of The Vaporising Sun
Bartek Woynicz:

Ten tytuł mówi wszystko.

Maenad Veyl – Reassessment
Paweł Gzyl:

Muzyka z sali operacyjnej.

Flaner Klespoza – Wędrówka po lesie, w którym mieszkają bogowie i rosną wszechświaty
Jarek Szczęsny:

Spójna opowieść.

The Advent – Life Cycles
Paweł Gzyl:

Futurystyczne electro w oldskulowym stylu.

Field Works – Ultrasonic
Jarek Szczęsny:

Nietoperze jako podstawa twórcza.



Robert Piotrowicz – Stara szkoła ze złota

Robert Piotrowicz prezentuje swoje archiwalne prace.

Kreowanie struktury dźwięku, niekiedy w oparciu o bardzo odległe od siebie światy z obszaru współczesnej kultury, jest niezaprzeczalną domeną twórczości Roberta Piotrowicza – kompozytora, improwizatora, współzałożyciela Musica Genera Festival oraz wytwórni Musica Genera. Od wielu lat zajmuje się również tworzeniem słuchowisk, instalacji, muzyki teatralnej, a także współpracuje z innymi artystami przy formach audiowizualnych i spektaklach, czego potwierdzeniem jest tegoroczny longplay „Samoobrona” (Bôłt Records) – napisany wspólnie z Lukášem Jiřičką. Dodam, że w 2013 roku ukazały się dwie znakomite płyty Piotrowicza: „When Snakeboy is Dying” (recenzja) i „Lincoln Sea” (recenzja).

Niedawno pojawił się kolejny solowy album kompozytora, pt. „Stara szkoła ze złota”, a na nim dwie kompozycje („Calamitas” i „Ice Walk”), które powstały jeszcze w latach 2010 – 2011. Choć ten drugi utwór już kiedyś znalazł się, tylko w nieco zmienionej wersji, na składance „An Anthology of Noise & Electronic Music” wydanej przez belgijską oficynę Sub Rosa.

„Stara szkoła ze złota” to niespełna dwadzieścia minut muzyki wydobywającej się z wnętrza syntezatora modularnego, będącej z jednej strony żywą i masywną ścianą dźwięku (w tym sensie, że zarówno barwa, jak i natężenie dźwięku nieustannie rozbudzają w nas różne emocje), a z drugiej – układającej się w pewien rodzaj galaktyki zbudowanej z drobinek, skrawków, odkształconych form, cieni, tarć, potężnych tąpnięć harmonicznych czy dronowych zapaści (np. „Ice Walk”).

„Stara szkoła ze złota” to nie tylko mocny kopniak wymierzony w naszą percepcję, co też nie jest jakimś wielkim zaskoczeniem patrząc na dorobek Piotrowicza, lecz co ważne, daje nam możliwość jeszcze głębszego poznania warsztatu tego artysty.

25.08.2015 | Musica Genera / Bocian Records

 

Strona Roberta Piotrowicza »Profil na BandCamp »Strona Musica Genera »Strona Bocian Records »

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.