Craven Faults – Erratics & Unconformities
Jarek Szczęsny:

Syntezator modularny poszedł na wędrówkę.

Rhythm Baboon – W-Life
Bartek Woynicz:

Z Chicago do Gdańska.

Algiers – There Is No Year
Bartek Woynicz:

Misophonia, czyli 700 wersów wołania do ściany.

Leandro Fresco & Rafael Anton Irisarri – Una Presencia En La Brisa
Jarek Szczęsny:

Niepewność własnego słuchu.

Flaner Klespoza – Przygody i tajemnice
Jarek Szczęsny:

Debiut podwójny.

Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.



Sciahri – Double-Edged

Plemienny minimal.

Naprawdę nazywa się Sciahriar Tavakoli i w jego żyłach płynie irańska krew. Urodził i wychował się jednak już we Włoszech – i tam złapał bakcyla nowej elektroniki. Zadebiutował w 2014 roku umieszczając swą pierwszą EP-kę w katalogu monachijskiej wytwórni Illian Tape. Ten efektowny początek sprawił, że wkrótce potem sypnął kolejnymi nagraniami jak z rękawa, a w swoich katalogach umieściły je takie tłocznie, jak Black Opal czy Manhigh.

Najważniejsze dzieło włoski producent zarezerwował jednak dla swej własnej wytwórni – Sublunar. Była to trylogia zatytułowana „Devotion”, która pojawiła się na rynku fonograficznym dwa lata temu. Teraz artysta powraca do tejże tłoczni, serwując jej nakładem swój debiutancki album. „To labirynt dźwiękowych struktur i rytmów” – zapowiada Sciahri krążek zatytułowany „Double-Edged”, na który składa się dziesięć premierowych kompozycji.

Zaczyna się zimnego i dusznego ambientu („Breathless”) – takiemu wstępowi odpowiada dalsza część zestawu. Tworzą go hipnotyczne nagrania, z których część osadzona jest na połamanych rytmach („Bridge Of Sights”), a część – na tektonicznych bitach o regularnym pulsie („Drown Me”). Wszystko to ozdobiają świdrujące i brzęczące loopy, które nadają muzyce plemmieny charakter („Perpetual Motion”). Finał płyty jest jednak ku zaskoczeniu słuchacza  bardziej jasny i melodyjny („Outline Dimension”).

Najbliżej muzyce z „Double-Edged” do dokonań producentów związanych niegdyś z niemiecką wytwórnią Prologue. To przede wszystkim koledzy Sciahriego ze słonecznej Italii – Dino Sabatini i Marco Shuttle, ale też amerykański mistrz transowego minimalu – Mike Parker. Tego rodzaju granie nie jest więc już czymś nowym. Mimo to warto podkreślić, że autor „Double-Edged” całkiem dobrze sobie radzi z tymi brzmieniami. A że mają one nadal wielu sympatyków na klubowej scenie, materiał ten nie trafia w próżnię.

Sublunar 2019

www.facebook.com/sublunarrecords

www.facebook.com/sciahripage

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze