Max Andrzejewski’s Hütte – Hütte & Guests Play the Music of Robert Wyatt
Łukasz Komła:

Robert Wyatt na ujazzowionym spacerze.

Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.

Stenny – Upsurge
Paweł Gzyl:

Połamane rytmy zanurzone w ambiencie.



BNNT is Michał Kupicz – Multiversion #2

Część druga.

Skoro powiedziało się „a” to trzeba powiedzieć „b”. Stare porzekadło sprawdza się nawet przy opisywaniu kolejnych, ciekawych płyt z muzyką eksperymentalną. Otóż jakiś czas temu przedstawiłem album rozpoczynający serię wydawnictw pod wspólnym tytułem „Multiversion”, a będącymi w sumie wariacjami na temat albumu zespołu BNNT „Multiverse„. W roli otwierającego stawkę wystąpił Patrick Higgins. Grymasiłem w swojej recenzji nad efektem jego pracy. Jako drugi swoją wersję prezentuje Michał Kupicz.

Właściwie bez ogródek mogę stwierdzić, że album Polaka wypada korzystniej. Upatruję dwie przyczyny tego stanu rzeczy. Po pierwsze „Multiversion #2” jest bardziej spójne, a po drugie bardziej mroczne. Słów kilka o bohaterze płyty. Michał Kupicz to szalenie zdolny realizator dźwięku. Facet wie wszystko o dźwięku oraz brzmieniu. O wartości jego pracy świadczą płyty, przy których pracował. Całość można znaleźć na jego stronie internetowej. Ja wyciągnę raptem kilku artystów: Kuba Więcek Trio, Daniel Spaleniak, Brzoska/Marciniak/Markiewicz oraz Kristen. Takie doświadczenie było bardzo pomocne w stworzeniu tej płyty. O brzmieniu rozpisywać się nie będę. Jest super i kropka.

W zasadzie Kupicz postawił wszystko na jedną kartą. Tą kartą jest destrukcja. Z wrażliwością przynależną buldożerom przejeżdża się po słuchaczu. Nieco upraszczam, ale już utwierający „I Would Prefer Not To” nie zostawia wątpliwości co do swych zamiarów. Konkretniej jest już w „I Would Prefere Not To Be a Little Reasonable”. Początek zapamiętam na długo: rozchodzący się dźwięk, w tle dzwony kościelne, a za moment pojawia się wycie, z którego kształtuje się melodia. Jest w tym dziwny duch przeszłości, sporo kurzu i pasmo rozpaczy. Natomiast w „I Would Prefer Not To Quit You” możemy usłyszeć trochę oryginalnego BNNT.

Mocarna fala nakrywa nas w przypadku „I Would Prefer Not To Be Left Alone Here”. Dobry tytuł zważywszy na bezdenną otchłań tu zawartą. Sporo zwolenników może znaleźć „I Would Prefer Not” z uwagi na swój kąsający rytm. Daruję sobie pisanie początkowej części tytułów i dodam, że najlepsze trafia się na końcu. Porywający, zahaczający o gitarowe brzmienie „…To Make Any Change At All” polecam wytrzymałym. Natomiast trzynastominutowy „…To Be Doing Something Else” przyprawia o ciarki. Fantastyczne są te wszystkie perkusyjne wstawki. Rozbijają stałą strukturę elektronicznej płaszczyzny. Michał Kupicz zawiesił poprzeczkę bardzo wysoko. Niedługo się przekonamy czy ktoś ją przeskoczy.

Instant Classic | 2019
Bandcamp
Strona oficjalna
FB
FB Instant Classic

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze