Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.

Stenny – Upsurge
Paweł Gzyl:

Połamane rytmy zanurzone w ambiencie.

Justyna Steczkowska – Maria Magdalena. All Is One
Przemysław Solski:

Wędrówka duszy.



Pablo Mateo – Weird Reflections Beyond The Sky

Techno do tańca.

Ellen Allien ma dobre ucho do nowych talentów – czego dowodem większość katalogu jej słynnej wytwórni BPitch Control. Nic dziwnego, że kiedy zaangażowała do współprodukcji swego tegorocznego albumu – „Alientronic” – młodego producenta Pablo Mateo, jego akcje na klubowym rynku podskoczyły o kilka oczek wzwyż. A dzisiaj dostajemy jego debiutancką płytę.

Tak naprawdę pochodzący z Kolumbii artysta nie jest już takim nowicjuszem w kręgach techno. Zaczynał w 2013 roku, pomagając rozkręcać działającą w dzielnicy Neuköln w Berlinie butikową firmę Lack. Dwie nagrane dla niej EP-ki sprawiły, że o nową muzykę producenta zaczęły się upominać coraz bardziej znane tłocznie – Curle czy Die Orakel.

Największe znaczenie miało jednak dla kolumbijskiego artysty wsparcie, jakie udzielili mu starsi koledzy po fachu – Marcel Dettmann i Len Faki. Dzięki nim Mateo zaczął grywać w najlepszych klubach stolicy Niemiec – Berghain, Tresorze czy Griessmühle. Kulminacją jego dotychczasowej kariery okazuje się być teraz debiutancki album, który w swoim katalogu postanowiła umieścić wytwórnia Fakiego – Figure.

Płytę wypełnia osiem premierowych nagrań. „Just News” wprowadza nas w nastrój uderzając twardymi breakami i chmurną elektroniką, układając się w IDM-ową wersję electro,. „Blew It” to już techno, którego głównym motywem są wokalne loopy głosu Emiki. W „Transformation” warczącym basom towarzyszy oniryczna partia syntezatorów. „How To Crush A Supernova” pulsuje rwanym rytmem, wnoszącym ze sobą metaliczne efekty i strzeliste klawisze.

Druga część zestawu rozpoczyna się od utworu tytułowego – i jest to szorstki minimal skoncentrowany na rytmicznym loopie. „Don’t Walk Alone” zaskakuje całkowitą zmianą nastroju. Tym razem kolumbijski producent sięga po zwaliste downtempo, w którym spowolnione breaki oplata balearyczna elektronika. Techno w czystej postaci powraca w „XX Cheater”, atakując tłuczonym bitem i brzęczącymi loopami. Kolekcję wieńczy „Sexual For Cannibals” – siarczysty killer z acidowym motywem podszytym świetlistymi syntezatorami.

„Weird Reflections Beyond The Sky” wpisuje się idealnie w politykę wydawniczą Lena Fakiego. Nakładem jego wytwórni Figure ukazują się bowiem płyty, których zawartość zawsze świetnie sprawdza się na parkiecie. Podobnie jest z debiutanckim albumem Pablo Mateo: jego wersja techno daleka jest zarówno od komercyjnej oczywistości, jak i od industrialnego radykalizmu. To dynamiczna i stylowa muzyka do tańca – niekoniecznie w Berghain.

Figure 2019

www.figure-music.com

www.facebook.com/figuremusicberlin

www.facebook.com/pablomateoberlin

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze