LDY OSC – sōt
Paweł Gzyl:

Click & cuts na nowo.

Nick Cave and the Bad Seeds – Ghosteen
Jarek Szczęsny:

Pomnik żałoby.

Pablo Mateo – Weird Reflections Beyond The Sky
Paweł Gzyl:

Techno do tańca. Ellen Allien ma dobre ucho do nowych talentów – czego dowodem większość katalogu jej słynnej wytwórni BPitch Control. Nic dziwnego, że kiedy zaangażowała do współprodukcji swego tegorocznego albumu – „Alientronic” – młodego producenta Pablo Mateo, jego akcje […]

Danny Brown – uknowhatimsayin¿
Jarek Szczęsny:

Gorączkowe wizje rapera.

9t Antiope – Grimace
Jarek Szczęsny:

Mikrus.

Malin Genie – Anthropomorphic Sympathy
Paweł Gzyl:

Stylowe electro i IDM w duchu lat 90.

Telefon Tel Aviv – Dreams Are Not Enough
Mateusz Piżyński:

Gdy w Tel Avivie zgaśnie światło…

Philipp Gorbachev – Kolokol
Paweł Gzyl:

Prawosławie i elektronika.

BNNT is Jerusalem in My Heart – Multiversion #4
Jarek Szczęsny:

Część czwarta.

rRoxymore – Face To Phase
Paweł Gzyl:

Introwertyczne bity.

The Big YES! – The Big YES!
Łukasz Komła:

Free jazzowy wybuch!

HTRK – Venus In Leo
Maciej Kaczmarski:

Miłość w czasach zarazy.

Matthias Schaffhauser – Hedonism, What Else
Paweł Gzyl:

Muzyka jako przyjemność.

Manu Delago – Circadian
Jarek Szczęsny:

Cykle snu.



Pablo Mateo – Weird Reflections Beyond The Sky

Techno do tańca.

Ellen Allien ma dobre ucho do nowych talentów – czego dowodem większość katalogu jej słynnej wytwórni BPitch Control. Nic dziwnego, że kiedy zaangażowała do współprodukcji swego tegorocznego albumu – „Alientronic” – młodego producenta Pablo Mateo, jego akcje na klubowym rynku podskoczyły o kilka oczek wzwyż. A dzisiaj dostajemy jego debiutancką płytę.

Tak naprawdę pochodzący z Kolumbii artysta nie jest już takim nowicjuszem w kręgach techno. Zaczynał w 2013 roku, pomagając rozkręcać działającą w dzielnicy Neuköln w Berlinie butikową firmę Lack. Dwie nagrane dla niej EP-ki sprawiły, że o nową muzykę producenta zaczęły się upominać coraz bardziej znane tłocznie – Curle czy Die Orakel.

Największe znaczenie miało jednak dla kolumbijskiego artysty wsparcie, jakie udzielili mu starsi koledzy po fachu – Marcel Dettmann i Len Faki. Dzięki nim Mateo zaczął grywać w najlepszych klubach stolicy Niemiec – Berghain, Tresorze czy Griessmühle. Kulminacją jego dotychczasowej kariery okazuje się być teraz debiutancki album, który w swoim katalogu postanowiła umieścić wytwórnia Fakiego – Figure.

Płytę wypełnia osiem premierowych nagrań. „Just News” wprowadza nas w nastrój uderzając twardymi breakami i chmurną elektroniką, układając się w IDM-ową wersję electro,. „Blew It” to już techno, którego głównym motywem są wokalne loopy głosu Emiki. W „Transformation” warczącym basom towarzyszy oniryczna partia syntezatorów. „How To Crush A Supernova” pulsuje rwanym rytmem, wnoszącym ze sobą metaliczne efekty i strzeliste klawisze.

Druga część zestawu rozpoczyna się od utworu tytułowego – i jest to szorstki minimal skoncentrowany na rytmicznym loopie. „Don’t Walk Alone” zaskakuje całkowitą zmianą nastroju. Tym razem kolumbijski producent sięga po zwaliste downtempo, w którym spowolnione breaki oplata balearyczna elektronika. Techno w czystej postaci powraca w „XX Cheater”, atakując tłuczonym bitem i brzęczącymi loopami. Kolekcję wieńczy „Sexual For Cannibals” – siarczysty killer z acidowym motywem podszytym świetlistymi syntezatorami.

„Weird Reflections Beyond The Sky” wpisuje się idealnie w politykę wydawniczą Lena Fakiego. Nakładem jego wytwórni Figure ukazują się bowiem płyty, których zawartość zawsze świetnie sprawdza się na parkiecie. Podobnie jest z debiutanckim albumem Pablo Mateo: jego wersja techno daleka jest zarówno od komercyjnej oczywistości, jak i od industrialnego radykalizmu. To dynamiczna i stylowa muzyka do tańca – niekoniecznie w Berghain.

Figure 2019

www.figure-music.com

www.facebook.com/figuremusicberlin

www.facebook.com/pablomateoberlin

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze