Fumiya Tanaka – Right Moment
Paweł Gzyl:

Spójna całość zbudowana z kontrastowych elementów.

Król – Nieumiarkowania
Jarek Szczęsny:

Nie chce nam mówić niczego wprost.

Burial – Tunes 2011-2019
Jarek Szczęsny:

Brama do innej rzeczywistości.

Zaumne – Contact
Jarek Szczęsny:

Niezwykła bliskość.

Various Artists – Consortium Vol. 1
Paweł Gzyl:

Z Albanii do Detroit.

ARRM – II
Jarek Szczęsny:

Dzieło spokoju.

Floating Points – Crush
Jarek Szczęsny:

Stare w służbie nowoczesności.

Stefan Goldmann – Veiki
Paweł Gzyl:

Najbardziej taneczny materiał niemieckiego producenta.

True – Made Of Glass
Łukasz Komła:

Pod rękę ze smutkiem i tańczmy!

Akwizgram – Nü romantik
Jarek Szczęsny:

Próg do przeskoczenia jest niewielki.

Claro Intelecto – In Vitro – Volume 1 & 2
Paweł Gzyl:

Piękna, ale niemodna muzyka.

Paweł Doskocz / Vasco Trilla – Hajstra
Jarek Szczęsny:

Nieprawidłowości w działaniu zmysłów.

Stenny – Upsurge
Paweł Gzyl:

Połamane rytmy zanurzone w ambiencie.

Justyna Steczkowska – Maria Magdalena. All Is One
Przemysław Solski:

Wędrówka duszy.



LDY OSC – sōt

Click & cuts na nowo.

Alyssa Barrera Auvinen urodziła i wychowała się w Laredo w Teksasie. Swoje pierwsze muzyczne doświadczenia zawdzięcza starszemu bratu, który grał w industrialnym zespole. Nic dziwnego, że i ona zainteresowała się elektroniką – szczególnie kiedy jako nastolatka zaczęła odwiedzać kluby grające techno i house. Za namową ojca sama postanowiła spróbować didżejować i kiedy stała się pełnoletnia, z powodzeniem występowała w Meksyku i USA.

Aby zgłębić tajniki tworzenia elektroniki wyjechała do Nowego Jorku, gdzie skończyła kurs inżynierii dźwięku. Ponieważ odkryła w sobie pasję do syntezatorów modularnych, koledzy nazwali ją Lady Oscillator. Gdy Alyssa zaczęła tworzyć własne nagrania, skróciła pseudonim do LDY OSC – i wydała pierwszą EP-kę nakładem cenionej wytwórni The Bunker New York. Teraz przyszedł czas na debiutancki album, który umieszcza w swym katalogu szwedzka Kontra-Musik.

Sześć nagrań z „sōt” przywołuje wspomnienie wczesnych preparacji Pole’a – Alyssa sięga bowiem przede wszystkim po minimalowe rytmy o dubowej proweniencji („ILYI”), jedynie sporadycznie znajdując odskocznię w kruchych breakach („Pulsar”). Towarzyszą temu masywne linie basowe o rytmicznym charakterze („223377”) oraz brzęczące i świdrujące loopy („sōt”). Od czasu do czasu Amerykanka sięga po ulubione syntezatory modularne – i wtedy jej muzyka nabiera kosmicznego (a zarazem melodyjnego) tonu („Uéchant”).

Trochę krótki to zestaw, ale zaskakująco udany. Alyssa Barrera Auvinen z powodzeniem przywołuje brzmienia typowe dla nurtu click & cuts z początku minionej dekady. Mowa tu przede wszystkim o wspomnianym Pole’u, ale z powodzeniem można by wspomnieć też Kita Claytona czy nawet Vladislava Delaya. Laboratoryjne brzmienie całości sprawia, że muzyka LDY OSC kojarzy się z kolei z dokonaniami artystów z Raster Noton. Jeśli ktoś lubi takie brzmienia – z powodzeniem może sięgać po tę płytę.

Kontra-Musik 2019

www.kontra-musik.com

www.facebook.com/kontramusik

www.facebook.com/ldyosc

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

1 Komentarz

  1. Koło się znów zatacza 🙂