Rrose – Hymn To Moisture
Paweł Gzyl:

Techno w stylu Marcela Duchampa.

Trzaska/Mazurkiewicz/Szpura – North Meridian
Jarek Szczęsny:

Można się spocić od samego słuchania.

Giant Swan – Giant Swan
Paweł Gzyl:

Czy znany ze świetnych koncertów duet sprawdził się również w studiu?

Floating Spectrum – A Point Between
Jarek Szczęsny:

Cyfrowy pomnik przyrody.

Bleu Roi – Dark/Light
Łukasz Komła:

Wiosną ubiegłego roku wsłuchiwaliśmy się w singiel szwajcarskiego projektu Bleu Roi, a przed kilkoma dniami ukazała się ich nowa EP-ka „Dark/Light”, którą przybliżamy i jednocześnie o niej rozmawiamy z Jennifer Jans.

Traversable Wormhole – Regions Of Time
Paweł Gzyl:

Adam X wraca do projektu sprzed dekady.

Sudan Archives – Athena
Jarek Szczęsny:

Do diabła z dobrymi radami.

Planetary Assault Systems – Plantae
Paweł Gzyl:

W stronę psychodelii.

Sleep D – Rebel Force
Paweł Gzyl:

Muzyczny zapach minionego lata.

Levitation Orchestra – Inexpressible Infinity
Jarek Szczęsny:

Podpalacze wzniecają eutymię.

Innercity Ensemble – IV
Jarek Szczęsny:

Luz i bogactwo.

Grischa Lichtenberger – RE:PHGRP
Paweł Gzyl:

Free jazz w „rasterowej” wersji.

Jónsi & Alex Somers – Lost and Found
Jarek Szczęsny:

Dla przyjemnego słuchania.

Conforce – Dawn Chorus
Paweł Gzyl:

Mistrzowski popis holenderskiego producenta.



Pyur – Oratorio For The Underworld

Wędrówka do krainy między życiem a śmiercią.

Niemiecka kompozytorka Sophie Schnell zadebiutowała trzy lata temu, publikując nakładem brytyjskiej wytwórni Hotflush album „Epoch Sinus”. Płyta zawierała intrygującą zawartość – rozwichrzoną elektronikę odwołującą się mocno do muzyki współczesnej. Na żywo utworów tych można było posłuchać na dedykowanych tego rodzaju brzmieniom festiwalach – berlińskim Atonalu czy australijskim Dark Mofo. Doświadczenia z koncertów Schnell przeniosła do studia, a efektem tego jest jej nowy krążek – „Oratorio For The Underworld”.

Pierwsza część zestawu ma bardzo zróżnicowany charakter. Najpierw rozbrzmiewa „Deep City” – chmurny ambient skoncentrowany na falującej elektronice. „Flowers & Silvers” pulsuje z kolei dubowym rytmem, wnosząc ze sobą przetworzone partie orkiestrowych dęciaków. W „Manta Ride” uderzają masywne breaki – a towarzyszy im eteryczna wokaliza w stylu Lisy Gerrard. „Towers Of Nebula” to właściwie IDM – ale wypełniony dźwiękami typowymi dla muzyki poważnej. Puentą tej partii płyty jest „Delphos” – neoklasyczny ambient mieniący się smyczkowymi tonami.

W „Rose Born” buchają plemienne bębny, nadając muzyce bardziej podniosły charakter. Pomiędzy uderzeniami kotłów kłębią się przetworzone dźwięki syntezatorów i fortepianu, wnosząc do muzyki rozedrganą melodię. „Cheprer” wypada podobnie – ale ma nieco bardziej stonowane brzmienie. Dla kontrastu „The White Books” sięga po środki wyrazu typowe dla psychodelii – w tym spogłosowany śpiew i zawodzącą gitarę. Ambientowy „Solar Barque Blues” wiedzie nas do epickiego finału, w którym otrzymujemy „Zero Dead Ends” i „Sun On Earth” – soundtrackowe utwory, łączące rozbuchane dźwięki filmowej orkiestry z wyrazistymi wokalizami.

„Oratorio For The Underworld” to zdaniem Sophie Schnell muzyczna podróż do limbo – świata zawieszonego między życiem a śmiercią. Aby opisać swą duchową wędrówkę niemiecka artystka sięga po znacznie mocniejsze i rozbudowane formy dźwiękowe niż na debiucie sprzed trzech lat. Rodzi to oczywiste niebezpieczeństwo: możliwość osunięcia się w nieznośny patos i podniosłość. Całe szczęście Schnell potrafi balansować na granicy kiczu – jednak jej nie przekraczając. To zasługa mrocznej elektroniki, dzięki której Niemce udaje się okiełznać rozbuchane partie orkiestry.

Subtext 2019

www.subtextrecordings.net

www.facebook.com/subtextrecordings

www.facebook.com/pyurmusic

 

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze