Gil Scott-Heron – We’re New Again – a Reimagining by Makaya McCraven
Łukasz Komła:

Rewolucji nie będzie.  

Nicolas Jaar – Cenizas
Jarek Szczęsny:

Bez planów na przyszłość.

BOA – Outer Gateways
Paweł Gzyl:

Dubstep ciągle żywy.

Pejzaż – Blues
Bartek Woynicz:

Nostalgiczna nóżka chodzi.

Jacaszek – Music For Film
Mateusz Piżyński:

To nie jest soundtrack, chociaż…

Sleeparchive – Trust
Paweł Gzyl:

Techno sprowadzone do loopów.

Trampique – Life Outside The Mirror
Jarek Szczęsny:

Melancholia codzienności.

Jan Wagner – Kapitel
Łukasz Komła:

Autentyczna bruzda.

Ian William Craig – Red Sun Through Smoke
Jarek Szczęsny:

Mgnienia poczucia straty.

Christian Löffler – Lys
Paweł Gzyl:

Piosenka jest dobra na wszystko?

Various Artists – Velvet Desert Music Vol. 2
Paweł Gzyl:

Soundtrack do współczesnego „acid westernu”.

Skalpel – Highlight
Bartek Woynicz:

Balsam na czas zarazy.

Electric Indigo – Ferrum
Paweł Gzyl:

W atomowym silosie.

Stian Westerhus – Redundance
Jarek Szczęsny:

Ucieczka od tradycyjnych piosenek.



Clipping – There Existed an Addiction to Blood

Wrota piekieł zostały otwarte. 

Nieczęsto wydają płyty. Właściwie najnowsza jest dopiero trzecim krążkiem w ich dorobku. Licząc „Midcity” to będzie czwarta. Jakby nie patrzeć przeoczenie nowego wydawnictwa zespołu Clipping wydaje się niemożliwe, a przynajmniej uznane powinno zostać jako niestosowne. Dwóch producentów: Jonathan Snipes i William Hutson wraz z raperem Daveedem Diggsem tworzy odrębny świat, który można zamknąć w szerokim pojęciu eksperymentalnego hip-hopu. Potraktujmy to określenie jedynie jako punkt wyjścia, ponieważ „There Existed an Addiction to Blood” skutecznie wybija z rytmu, ograć może najbardziej doświadczonych wykonawców gatunku, a także przytłoczyć znawców. Biegłość twórcza tria z Los Angeles pozwoliła im na wymieszanie estetyki horroru, noise`u i blaxploitation dając skuteczną alternatywę dla konwencjonalnych dźwięków.

Pokażcie mi drugich takich śmiałków, którzy mając w rękach smolisty podkład, agresję Run The Jewels, po trzech minutach wysadzają wszystko w powietrze? A Clipping właśnie tak czynią w „La Mala Ordina” korzystając z obecności The Rita. Ostrzegają już na samym początku – „Nothing is Safe”. W tym kawałku prezentują inną wersję filmu „Atak na posterunek 13” w reżyserii Johna Carpentera. W przypadku przeróbki Clipping to członkowie gangu muszą bronić się przeciwko policjantom-wilkołakom. Wizja oblężonej twierdzy powtarza się także w „He Dead”, gdzie siły zła nie zostały wprost nazwane, ale wyraźne odniesienie do „Riggamortis” Kendricka Lamara może naprowadzić na właściwy trop. W „The Show” zabierają nas do „red roomu”, czyli miejsca w dark webie, gdzie za opłatą można przyglądać się torturom na żywo.

„Run for Your Life” z udziałem La Chat zabiera nas w miasto. Dosłownie. Tło pod słowa obojga raperów stanowią wystrzały z broni automatycznej, przejeżdżający samochód, szczekający pies i okazjonalny rytm. W tekście krew leje się szerokim strumienień. Skoro już przy krwi jesteśmy to czas na wspamniały „Blood of the Fang”. Zaczyna się od fragmentu utworu Sama Waymona z filmu o afrykańskich wampirach („Ganja & Hess”), który przechodzi w mocno klubowy beat. Jak w soczewce skupiają się tu wszystkie tematy płyty: żądza krwi, przemoc oraz historia rasizmu. W tekście przewijają się m.in.: Malcolm X, Angela Davis czy George Jackson. Diggs składa również obietnicę: „And digest the flesh of every wicked human / Til the best and blackest blood is back to rulin”. Radykalizm w formie objawia się w „Attunement”, który rozpoczyna destrukcyjna praca Pedestrian Deposit.

Prawdziwie przerażający jest „Club Down”. Zespół wspierany jest przez Sarah Bernat z 16-Bitch Pile Up. Wrota piekieł zostały otwarte. Daveed Diggs przechodzi samego siebie w wypluwaniu slów: „That gangsta shit, that gangsta shit / The whole world lovin’ that gangsta shit / Can’t change this shit, it’s dangerous / But it really ain’t nuttin’ to a gangsta”. Najnowszy krążek Clipping osiąga tu swoje apogeum. Piekielne wrzaski, na tle industrialu dopełniają obrazu dystopii. Całość zamyka „Piano Burning”. Jest to wykonanie utworu napisanego przez kompozytorkę Annea Lockwood, który zawiera dźwięki palącego się fortepianu. Interludia również nie są przypadkowe. Ich rolą jest budzić grozę, która wyziera z każdego zakątka płyty. Po tak intensywnej dawce flaków i krwi, trudno sobie wyobrazić coś bardziej intensywnego. „There Existed an Addiction to Blood” wypełnia wszystkie braki, które obecne były na płytach Piernikowskiego i Danny`ego Browna. Dodatkowo winduje sam zespół go na wyższy poziom. Najciekawsze jest to, że Clipping dzięki swej inteligencji, mogą zrobić teraz praktycznie wszystko.

Sub Pop | 2019
Bandcamp
FB
FB Sub Pop

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze