Thomas Leer – 1979
Paweł Gzyl:

U źródeł post-punkowej elektroniki.

The New Law – A Bull in the Woods
Mateusz Piżyński:

Trip hop Anno Domini 2018 po raz pierwszy!

Radius – Obsolete Machine
Paweł Gzyl:

Echospace – punkt zero.

Cari Lekebusch & Nima Khak – Lost Prophet
Krystian Zakrzewski:

Kosmici w piramidzie.

Boston 168 – Phenomena Part 2 EP
Krystian Zakrzewski:

Boston? Zawsze bon ton.

Various Artists – ePM Selected Vol. 5
Paweł Gzyl:

Gotowy zestaw na karnawałową imprezę.

Vito Gatto – Wood And Meat EP
Ania Pietrzak:

Instrumentalno – elektroniczne DNA eksperymentu.

Alessandro Cortini – Avanti
Jarek Szczęsny:

Włoska nostalgia.

Fisherboyz – Riverside EP
Paweł Gzyl:

Nieoczywiste kontrasty.

Erlend Apneseth Trio – Åra
Łukasz Komła:

Przyszłość w tradycji.

Intrusion – Among The Stars
Paweł Gzyl:

Medytacyjne ćwiczenie z percepcją.

Buck – Altra Forma EP
Krystian Zakrzewski:

Podwodne historie.

Robert Logan – Sculptor Galaxy
Maciej Kaczmarski:

Kosmiczny rzeźbiarz.

RX-101 – Transmission
Paweł Gzyl:

Bezpretensjonalne wspomnienia z przeszłości.

Mount Kimbie – Love What Survives

Bez wątpienia jedna z najważniejszych płyt tego roku!

Po siedmiu latach od pamiętnego debiutu „Crooks & Lovers” oraz trzech latach wytężonej pracy Mount Kimbie powraca trzecim albumem. W międzyczasie Dominic Maker opuścił Londyn, w którym nadal urzęduje Kai Campos i zamieszkał w Los Angeles, skąd np. zasilił jednym podkładem szeroko komentowany album „3:44” Jaya-Z.


Mount Kimbie – „We Go Home Together” ft. James Blake

Jedenaście (w wersji japońskiej dwanaście) numerów nowego krążka ukazuje, że zespół nie stoi w miejscu, lecz bardzo interesująco się rozwija. Już na poprzednim longplay’u „Cold Spring Fault Less Youth” elektronika oddawała coraz więcej pola żywym brzmieniom – teraz Mount Kimbie już wyraźnie skręca w stronę klasycznych instrumentów, miejscami odwołując się niemal do krautrocka czy post-punka. Duet w dalszym ciągu też kieruje swoją twórczość na piosenkowe tory i jeżeli sam nie śpiewa („T.A.M.E.D”), to sięga po pomoc starych przyjaciół w postaci Jamesa Blake’a (bluesowo-Hammondowy „We Go Home Together” oraz kompozycyjnie rozdygotane „How We Got By”) czy King Krule’a (jednostajnie przyspieszające „Blue Train Lines”). Bardzo oryginalnie prezentują się pod tym względem również „Marilyn” z gościnnym udziałem Micachu, gdzie puls nadają dialogujące ze sobą kalimby oraz „You Look Certain (I’m Not So Sure)” ze wsparciem Andrea’i Balency, która pojawia się u boku przedstawicieli Warp Records podczas ich koncertów.


Mount Kimbie – „Blue Train Lines” ft. King Krule

Równie atrakcyjnie co numery wokalne wypadają kompozycje instrumentalne. Szczególną uwagę warto zwrócić na „Audition”, gdzie poza dość już charakterystycznym dla Anglików surowym, choć ciepłym brzmieniem gitary basowej oraz prosto prowadzoną perkusją przestrzeń wypełnia szereg beztroskich melodii i harmonii generowanych syntetycznie, kreując atmosferę sprzyjającą podrygom. W „Delta” chyba najwyraźniej słychać odniesienie do początków elektroniki z ósmej dekady ubiegłego stulecia i to zarówno w monofonicznych basach, Korgach jak i werblach „granych przez początkującego bębniarza”.


Mount Kimbie – „Marilyn” ft. Micachu

Generalnie patrząc brzmienie Mount Kimbie stało się jeszcze bardziej odważne, miejscami szorstkie i w sumie w dalszym ciągu nowatorskie. Prawie czterdzieści minut „Love What Survives” serwuje nam zaskakujące dania łączące sporo różnych przypraw, podanych z dużą dbałością o detale i oryginalność smaku – prowokując przy okazji do pytania czy to naprawdę ciągle jest duet czy może to jednak ściema i mamy już do czynienia z regularnym bandem?

08.09.2017 | Warp Records

PS. Mount Kimbie będzie można usłyszeć i zobaczyć w listopadzie na dwóch koncertach w Polsce:
11/11/17 – Niebo, Warszawa
12/11/17 – Kwadrat, Kraków

http://www.mountkimbie.com/
https://www.facebook.com/mountkimbie/
https://soundcloud.com/mountkimbie

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze