Anthony Rother – 3L3C7RO COMMANDO
Paweł Gzyl:

Wyszlifowane na wysoki połysk electro w typowo europejskiej wersji.

DJ Bone – Beyond
Paweł Gzyl:

Nowa muzyka detroitowego producenta nie schodzi poniżej typowego dlań poziomu.

Hector Oaks – As We Were Saying
Paweł Gzyl:

Nowa muzyka protestu.

Thomas Fehlmann – 1929 – Das Jahr Babylon
Paweł Gzyl:

Pocztówka dźwiękowa z Berlina sprzed niemal stu lat.

The 7th Plain – Chronicles II & III
Paweł Gzyl:

Luke Slater w swoich najlepszych nagraniach.

Geir Sundstøl – Brødløs
Łukasz Komła:

Żyły sobie avant-folk i ambient między Warszawą a Alabamą.

Anguish – Anguish
Jarek Szczęsny:

Coś nie pykło.

Silent Servant – Shadows Of Death And Desire
Paweł Gzyl:

Pożądanie w cieniu śmierci.

Alessandro Cortini + Lawrence English – Immediate Horizon
Jarek Szczęsny:

Bardzo popularne słowo.

D-Leria – Driving To Nowhere
Paweł Gzyl:

Hipnotycznie i różnorodnie.

Diskret – Diskret EP
Łukasz Komła:

„To tak, jakbyśmy byli połączeni (…)”. Warto nawiązać kontakt z debiutancką EP-ką szwajcarskiego duetu Diskret!  

Epi Centrum – Excrescence
Paweł Gzyl:

Weteran rodzimego techno w świetnej formie.

Neville Watson – The Midnight Orchard
Paweł Gzyl:

Soundtrackowe wspomnienie pierwotnego rave’u.

The Good, The Bad & The Queen – Merrie Land: Dwugłos
Redakcja:

Anglia tonie. Anglia odpływa.



Łukasz Dziedzic – Ratcatcher (Original Exhibition Soundtrack)

Na wystawę.

Łukasz Dziedzic nie maskując się żadnym pseudonimem nagrał ścieżkę dźwiękową na potrzeby wystawy dla Muzeum Współczesnego we Wrocławiu. Tytuł „Szczurołap” odnosi się do powstałego w 1986 roku filmu dokumentalnego o tym samym tytule. Autorem tegoż jest Andrzej Czarnecki. Film ten został potraktowany jako punkt wyjścia do dyskusji i współczesnym świecie. Chodzi o przyglądanie się społeczeństwu ery zmian, kiedy stary ład odchodzi do przeszłości, a nowy dopiero się wyłania. Dziedzic swoimi kompozycjami miał za zadanie połączyć wszystkie części wystawy.

W tym celu użył eksperymentalnej muzyki elektronicznej („Ratcatcher III”). Całość zaprezentowana na krótkiej płycie przybiera formę ścieżki filmowej. Oddaje historię poprzez dźwięk. Dziedzic sprawdza się również w zakresie budowania napięcia („Ratcatcher IV”). W swych inspiracjach sięga po estetykę horroru, ale tego z gatunku futurystycznego („Ratcatcher II”). Mroczniejsze, industrialne obrazy towarzyszą nam pod koniec w części piątej. Pomimo sprecyzowanego celu, ten album śmiało można traktować jako byt niezależny od wystawy. Duża w tym zasługa wyobraźni i umiejętności samego twórcy.

Muzeum Współczesne Wrocław | 2018

Info o wystawie
FB
Bandcamp

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze