Steve Hauschildt i Ben Chatwin
Jarek Szczęsny:

Muzyka filmowa bez filmu.

Xavier Charles / Jacques Di Donato – Ilex
Łukasz Komła:

Poprzedni album francuskich klarnecistów ukazał się 22 lata temu. Mimo upływu lat niezmiennie improwizują na najwyższym poziomie.

Actress x London Contemporary Orchestra ‎– LAGEOS
Jarek Szczęsny:

Przesunięta granica.

Patryk Cannon – Family Movies Waves And Friends
Jarek Szczęsny:

Światowo jest.

Shygirl – Cruel Practice EP
Jarek Szczęsny:

Supernowa.

kIRk – Ich dzikie serca
Łukasz Komła:

„Ich dzikie serca” nadają naszym sercom rytm.

Underworld & Iggy Pop ‎– Teatime Dub Encounters
Jarek Szczęsny:

To były czasy, kiedy podrywało się stewardesy.

Jaye Jayle – No Trail and Other Unholy Paths
Jarek Szczęsny:

Americana poddana eksperymentom.

Trzy z Trzech Szóstek
Jarek Szczęsny:

Duy Gebord, Surowa Kara Za Grzechy i Krew.

Palmer Eldritch – Sidereal
Jarek Szczęsny:

Dobre kombinacje.

Kamasi Washington – Heaven And Earth
Jarek Szczęsny:

Kumulacja kulminacji.

Jimi Tenor – Order of Nothingness
Łukasz Komła:

Soundtrack tego lata!

Tropic of Coldness – Framed Waves
Jarek Szczęsny:

Nawet latem jest tu zimno.

Skadedyr – Musikk!
Łukasz Komła:

Norweskie „Szkodniki” potrafią zmysłowo kąsać awangardę! 



Łukasz Dziedzic – Ratcatcher (Original Exhibition Soundtrack)

Na wystawę.

Łukasz Dziedzic nie maskując się żadnym pseudonimem nagrał ścieżkę dźwiękową na potrzeby wystawy dla Muzeum Współczesnego we Wrocławiu. Tytuł „Szczurołap” odnosi się do powstałego w 1986 roku filmu dokumentalnego o tym samym tytule. Autorem tegoż jest Andrzej Czarnecki. Film ten został potraktowany jako punkt wyjścia do dyskusji i współczesnym świecie. Chodzi o przyglądanie się społeczeństwu ery zmian, kiedy stary ład odchodzi do przeszłości, a nowy dopiero się wyłania. Dziedzic swoimi kompozycjami miał za zadanie połączyć wszystkie części wystawy.

W tym celu użył eksperymentalnej muzyki elektronicznej („Ratcatcher III”). Całość zaprezentowana na krótkiej płycie przybiera formę ścieżki filmowej. Oddaje historię poprzez dźwięk. Dziedzic sprawdza się również w zakresie budowania napięcia („Ratcatcher IV”). W swych inspiracjach sięga po estetykę horroru, ale tego z gatunku futurystycznego („Ratcatcher II”). Mroczniejsze, industrialne obrazy towarzyszą nam pod koniec w części piątej. Pomimo sprecyzowanego celu, ten album śmiało można traktować jako byt niezależny od wystawy. Duża w tym zasługa wyobraźni i umiejętności samego twórcy.

Muzeum Współczesne Wrocław | 2018

Info o wystawie
FB
Bandcamp

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze