Robin Saville – Build A Diorama
Paweł Gzyl:

Na powitanie wiosny.

Ku_tzu – Architekci wspomnień
Jarek Szczęsny:

Miejsce, w którym wszystko słychać.

NOON – Nobody, Nothing, Nowhere
Bartek Woynicz:

„Above me, below, me all around me”

Desire Marea – Desire
Jarek Szczęsny:

To nie pierwszy taki przypadek.

His Master’s Voice – Log: Canis Majoris
Paweł Gzyl:

Podróż w stronę Syriusza.

Cel (Felix Kubin & Hubert Zemler) – Cel
Jarek Szczęsny:

Radosne odbicie.

Fabrizio Rat – Shades Of Blue
Paweł Gzyl:

Modularna polifonia.

Long Arm – Silent Opera
Jarek Szczęsny:

Trip-hop nigdzie nie odszedł.

Jeff Parker & The New Breed – Suite For Max Brown
Łukasz Komła:

Projekcja magicznych obrazów.

Various Artists – Air Texture Vol. VII
Paweł Gzyl:

Rrose i Silent Servant serwują ambient? Niemożliwe!

Siavash Amini & Saåad – All Lanes Of Lilac Evening
Jarek Szczęsny:

Bez szwów.

Villaelvin – Headroof
Jarek Szczęsny:

Tylko bardziej.

Juno – Young Star
Jarek Szczęsny:

Infiltracja jazzu.

Lonker See – Hamza
Jarek Szczęsny:

Zawsze krok przed nami.



Fanta Dorado & Der Innere Kreis – Fanta Dorado & Der Innere Kreis

Wydany wiosną tego roku debiutancki album niemieckiego tria Stabil Elite był jedną z najciekawszych inkarnacji dawnego kraut-rocka w formule nowoczesnej piosenki. Pracując nad tym materiałem dowodzący zespołem Nikolai Szymanski spędzał długie godziny w swym studiu w Dusseldorfie. Kiedy koledzy wychodzili odpocząć, on kontynuował nagrywanie, w efekcie którego powstał zestaw nagrań nieco różniących się muzycznie i tekstowo od głównej linii twórczej Stabil Elite. Jesienią tego roku Szymanski opublikował go na płycie – pod fantazyjną nazwą Fanta Dorado & Der Innere Kreis.

Krążek zaczyna się od stylowego „Der Kreis” – to pomysłowo zaaranżowane wspomnienie niemieckiej muzyki z lat 70., rozpisane na cała gamę syntezatorowych brzmień o ciepłym tonie. Podobnie mechaniczna rytmika pojawia się potem w „El Dorado” – to już jednak ewidentny hołd dla Kraftwerk, przywołujący typowe dla wczesnych dokonań tej legendarnej formacji eteryczne chórki. Trop ten prowadzi nas dalej do „Duell”. Tym razem wpływ klasyków muzyki elektronicznej objawia się w sugestywnej partii zbasowanych klawiszy. I wreszcie na koniec tego segmentu – „Pose”. Czyli bardziej melodyjna wersja muzyki robotów z Dusseldorfu, przypominająca choćby nieśmiertelny „The Model”.

[embeded: src=”http://www.junostatic.com/ultraplayer/07/MicroPlayer.swf” width=”400″ height=”130″ FlashVars=”branding=records&playlist_url=http://www.juno.co.uk/playlists/builder/2035098-02.xspf&start_playing=0&change_player_url=&volume=80&insert_type=insert&play_now=false&isRe lease=false&product_key=2035098-02″ allowscriptaccess=”always”]

Druga odsłona autorskiej twórczości Szymanskiego koncentruje się na nowofalowych brzmieniach. To przede wszystkim subtelny electro-pop, perfekcyjnie łączący taneczne rytmy tworzone przez kruche uderzenia automatu perkusyjnego i głębokie pochody masywnego basu z pastelowymi pasażami analogowych syntezatorów i melancholijnymi wokalami. Mamy więc tutaj podrasowany lekko pobrzękującą gitarą „Röhlantäler”, zaskakujący dziewczęcym śpiewem „Das Gaister Floss”, flirtującą niemal niezauważalnie z industrialem „Olympię” czy całkowicie instrumentalne „Flotte Fantasto”. Bardziej piosenkową wersję tych brzmień, kojarzącą się raczej z klimatycznym synth-popem w stylu klasyków z Amie-Marie znajdujemy w „Die Insel” i „Tachyonen-Mann”. Z kolei najwięcej rockowych dźwięków, przywołujących kosmiczne eksperymenty rodem z katalogu wytwórni Sky, przynosi natomiast mocno rozbudowany „Die Köningin”.

Album ten potwierdza, że Szymanski nie ma sobie równych w wysmakowanej interpretacji klasycznych gatunków niemieckiej muzyki popularnej z lat 70. i 80. Jego piosenki urzekają tym samym wdziękiem, co dawne dokonania Andreasa Dorau czy Holgera Hillera, kojarząc się również z najlepszymi nagraniami Tarwater czy To Rococo Rot. To muzyka zrodzona w samym sercu przemysłowego miasta – dekadencka celebracja zagubienia i samotności, podniesionych do rangi najbardziej wyrafinowanych przyjemności współczesnego człowieka.

Italic 2012

www.italic.de

www.facebook.com/italicrecordings

www.facebook.com/fanta.dorado.official

 


Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze

Comments are closed.