ŻAL – Teodor
Paulina Miedzińska:

Muzyka ŻAL’u jest mroczna u podstaw, a drąży ją taneczne ziarno.

zvλd – Baklava
Maciej Kaczmarski:

Tajemnicze słodycze.

M.E.S.H. – Hesaitix
Paweł Gzyl:

Czy angielskiemu producentowi udało się przeskoczyć nowatorski debiut?

Nadah El Shazly – Ahwar
Łukasz Komła:

Egipska awangarda na krawędzi jawy i snu.

Anja Schneider – SoMe
Paweł Gzyl:

Pierwszy album niemieckiej producentki od dziewięciu lat.

Gajek – 17
Paweł Gzyl:

„17” to tak naprawdę odwrócone „71”.

Fallbeil – Macht Macht Zement
Paweł Gzyl:

Genialni dyletanci powrócili!

Various Artists – Watergate XV
Paweł Gzyl:

Tak się bawi Watergate.

Paul St. Hilaire & Rhauder ‎– Derdeoc
Maciej Kaczmarski:

Spadkobiercy kolektywu Basic Channel.

John Lake – #void
Jarek Szczęsny:

Jan od odczłowieczania.

Blush Response – Infinite Density
Paweł Gzyl:

EBM w służbie techno – i na odwrót.

Burial – Untrue po 10 latach
Redakcja:

Jak oceniamy „Untrue” z perspektywy 10 lat? Jak mocno ta płyta wpłynęła na nas, a jak mocno na elektronikę? Przeczytajcie opinie autorów NM i komentujcie.

Moritz Von Oswald & Ordo Sakhna – Moritz Von Oswald & Ordo Sakhna
Paweł Gzyl:

Mistrz dub-techno i kirgiska kapela ludowa. Co z tego wynika?

Acid Jesus – Flashbacks 1992 – 1998
Paweł Gzyl:

Ponadczasowa klasyka.

X:NAVI-ET – Dead City Voice

„Dead City Voice”, którego tytuł jest parafrazą słynnego albumu Williama S. Burroughsa, to wyobrażona podróż po obrzeżach cywilizacji.

„Miasto Uniwersalne, gdzie na ogromnym niemym rynku wystawiono na sprzedaż wszystkie ludzkie możliwości. Minarety, palmy, góry, dżungle… Leniwa rzeka pełna złowrogich ryb, ogromne zaniedbane parki, gdzie chłopcy leżący w trawie grają w tajemnicze gry. W mieście nie ma zamkniętych drzwi. W każdej chwili ktoś może wejść do twojego pokoju” – pisał w „Nagim Lunchu” wynalazca metody cut-ups. Jego wzorowane na marokańskim Tangerze Interzone, jawi się jako niepokojąca kraina z narkotycznych wizji, tyleż przerażająca, co fascynująca.

Rafał Iwański, znany również jako X:NAVI-ET, zabiera słuchaczy na wędrówkę po obszarach podobnych do tych jak z prozy Burroughsa. Artysta jest jednym z założycieli grupy HATI, tworzącej oryginalną post-industrialną lub quasi-rytualną muzykę, z wykorzystaniem gongów oraz zgromadzonych przez lata instrumentów etnicznych i obiektów. W solowym nagraniu pobrzmiewają echa macierzystej formacji, jednak w odróżnieniu od akustycznego z zasady HATI, Iwański chętnie sięga po elektronikę.

Sample i loopy naturalnie wpisują się w tkankę organicznych brzmień. Tak sporządzona dźwiękowa mikstura ewokuje wizje egzotycznych miejsc. Pod zamkniętymi powiekami pojawia się obraz zamglonej orientalnej krainy, jak w otwierającym album „1+1=1” z motywem przewodnim wygrywanym na hulusi – tradycyjnym chińskim instrumencie dętym. Wraz z rozwojem utworu pojawia się podbijający napięcie bit, przepuszczony przez efekty. Następujący dalej „Mutagenocidecadentia” żywo przypomina brzmienie duetu My Cat Is An Alien, ich nocne loty po radiowych częstotliwościach, z wyłaniającymi się strzępkami śpiewów, w przypadku X:NAVI-ET – o rytualnym charakterze.

Na albumie nie brak momentów o dużej intensywności, atakującego zmysły uderzenia dźwięków. „Schism” to gęsta kompozycja, złożona z generowanych tonów i pasaży syntezatora analogowego; „Luna 369 Park” natomiast – monumentalnie rozwijający się drone. Atmosferę niepokoju najdobitniej przywołuje jednak wstęp „Garden Paradox”. Słyszymy odgłosy z placu zabaw: skrzypiące huśtawki i wrzawę bawiących się dzieci. Czy tylko mi przypomina się w tym momencie pamiętna scena zagłady miasta z klasyka kina akcji?

„Głosy Martwego Miasta”, poza działającą na wyobraźnię muzyką, intrygują oprawą plastyczną autorstwa Ewy Bińczyk. Album został wydany przez Instant Classic w formie kasety i jako winyl przez Zoharum i Eter. Graficznie obie wersje prezentują się świetnie, dlatego warto zaopatrzyć się w jedną z wybranych edycji.

Zoharum/ Eter/ Instant Classic | 2013

 

Dołącz do ponad 10 000 fanów na Facebooku:

Komentarze