Kim Gordon – No Home Record
Jarek Szczęsny:

Zaskoczenie? Niekoniecznie.

Boreal Massif – We All Have Impact (Even Hippies Do)
Paweł Gzyl:

Trip-hop is not dead (yet).

Electric Sewer Age – Contemplating Nothingness
Maciej Kaczmarski:

Kopia mistrza.

Emptyset – Blossoms
Paweł Gzyl:

Producenci z Bristolu wkraczają na nowe terytoria.

Nagrobki – Pod Ziemią
Jarek Szczęsny:

Poważni jak śmierć.

LDY OSC – sōt
Paweł Gzyl:

Click & cuts na nowo.

Nick Cave and the Bad Seeds – Ghosteen
Jarek Szczęsny:

Pomnik żałoby.

Pablo Mateo – Weird Reflections Beyond The Sky
Paweł Gzyl:

Techno do tańca.

Danny Brown – uknowhatimsayin¿
Jarek Szczęsny:

Gorączkowe wizje rapera.

9t Antiope – Grimace
Jarek Szczęsny:

Mikrus.

Malin Genie – Anthropomorphic Sympathy
Paweł Gzyl:

Stylowe electro i IDM w duchu lat 90.

Telefon Tel Aviv – Dreams Are Not Enough
Mateusz Piżyński:

Gdy w Tel Avivie zgaśnie światło…

Philipp Gorbachev – Kolokol
Paweł Gzyl:

Prawosławie i elektronika.

BNNT is Jerusalem in My Heart – Multiversion #4
Jarek Szczęsny:

Część czwarta.



Fonomo Music & Film Festival: 16-19 października 2019-Bydgoszcz

Za kilka tygodni w Bydgoszczy rozpocznie się 8. edycja Fonomo Music & Film Festival. To będą cztery dni wypełnione koncertami, filmami, panelami dyskusyjnymi i warsztatami. Zapraszamy do sprawdzenia line-upu!

Przekraczając granice krajów oraz gatunków sztuki – poszerzamy horyzonty, i dostrzegamy wartość własnych korzeni. Z jednej strony fascynuje nas różnorodność, zjawiska interdyscyplinarne, wielostronnie ubogacający dialog, z drugiej – interesuje nas rzeczywistość dźwiękowa i obrazowa, same w sobie. To wszystko razem skłania do zwrócenia szczególnej uwagi na subtelne związki pomiędzy dźwiękiem i obrazem, muzyką i filmem, operą i kinem a jednocześnie na osobowości twórców z regionu, Polski, jak i spoza kraju, na ich wrażliwości, zawodowe wybory, spotkania i wynikające z nich wzajemne inspiracje – piszą organizatorzy Fonomo Music & Film Festival.

PROGRAM:

16.10.2019 r. – środa

Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy

godz. 17.00

„Wyobraź sobie świat bez muzyki”, reż. Stefan Schwietert

Niemcy, Szwajcaria, Wielka Brytania, 2015, 86 minut

godz. 18.30

Bartosz Zaskórski, „Historie o wsiach i innych zjawiskach” – wystawa

godz. 19.00

„Radiowe marzenia”, reż. Babak Jalali

USA, 2017, 91 minut

godz. 20.45

„Dzieci umarłych”, reż. Kelly Copper, Pavol Liska

Austria, 2019, 90 minut

 

17.10.2019 r. – czwartek

Galeria Miejska bwa w Bydgoszcz, ul. Gdańska 20

godz. 18.00

„Suchego przestwór oceanu” – pokaz prac artystów wideo

Kuratorka: Martyna Kielesińska

Zaproszeni artyści: Marta Hryniuk, Adrian Kolarczyk, Magdalena Lazar, Kuba Matuszczak, Patrycja Włodarczyk

Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy, Marcinkowskiego 12-14, Bydgoszcz

godz. 20.00

INIRE (PL)

KING MIDAS SOUND (UK)

 

18.10.2019 r. – piątek

Skrzynka na Bajki, ul. Marszałka Focha 2

godz. 17.00

„Jak wyjść z garażu i nie zginąć” – spotkanie z Jarkiem Szubrychtem oraz Arkiem Marczyńskim

Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy, Marcinkowskiego 12-14, Bydgoszcz

godz. 18.30

„Niblock’s Sound Spectrums – Rzeki niewidzialne”, reż. Thomas Maury

Francja, 2019, 110 minut

godz. 21.00

INNERCITY ENSEMBLE + LUCAS GUTIERREZ (PL/ARG)

ROLL THE DICE (SE)

Klub Mózg, ul. Parkowa 2, Bydgoszcz

godz. 24.00

THE BUG (UK)

MTV: MODULARTELEVISION (PL)

 

19.10.2019 r. – sobota

Centrum Organizacji Pozarządowych, ul. Gdańska 5

godz. 11.00

„Którędy do dźwięku” – warsztaty z zakresu edukacji muzycznej dla dzieci

Prowadzenie: Izabela Kościesza i Jarek Kordaczuk

Wstęp wolny. Warsztaty dla dzieci w wieku 7-15 lat. Ilość miejsc ograniczona.

Obowiązują zapisy. Zgłoszenia na adres: info@wetmusic.pl

Miejskie Centrum Kultury w Bydgoszczy, Marcinkowskiego 12-14

godz. 12.00-16.00

Targi Małych Wydawców

godz. 18.30

„Jesteśmy Little Zombies”, reż. Makoto Nagahisa

Japonia, 2019, 120 minut

godz. 21:00

BELIEF DEFECT (US)

BEAK> (UK)

Klub Mózg, ul. Parkowa 2, Bydgoszcz

godz. 24.00

AMELIE DUCHOW | TONSTICH (DE)

TM404 AKA ANDREAS TILLIANDER (SE)

King Midas Sound wrócili! Efekt reaktywacji oryginalnego duetu w składzie Roger Robinson/Kevin Martin, to „Solitude” – ich pierwsze wydawnictwo od czasu powstałej przy współpracy z Christianem Fenneszem płyty „Edition1” (Ninja Tune), wydanej w roku 2015.

„Solitude” to medytacja na temat straty. Straty wymuszonej i nieoczekiwanej. Chodzi tu o analizę irracjonalnych i nieustających uczuć odrzucenia i samotności, wsłuchiwanie się w znikającą czułość miłości i pojawiającą się zamiast niej wypaczoną logikę. Kevin Martin tworzy przeważnie pozbawione beatu muzyczne tło – minimalistyczne i wywołujące poczucie zagrożenia, ale chwilami przepiękne. Prześladuje nim wyalienowane postaci wyłaniające się z nawiedzonego śpiewu Robinsona, a skomplikowane losy bohaterów czyni poeta częścią coraz bardziej depresyjnych narracji.

Oto ścieżka dźwiękowa wypełniona czystą melancholią, wymagająca całkowitego zanurzenia, promieniująca osamotnieniem i strachem. Najbardziej atrakcyjne elementy „Solitude” to skrajne przeciwieństwa, na których bazuje: technologia i emocje, mowa i dronowe dźwięki, jawne i skryte uczucia, miłość i melancholia.

Roll The Dice to szwedzki duet elektroniczny stworzony przez Malcolma Pardona i Pedera Mannerfelta. Zespół czerpie z poszukiwań wokół eksperymentalnego techno oraz muzyki filmowej, jednak oblicze zespołu zmienia się właściwie z każdym wydawnictwem. Po wydaniu debiutu w amerykańskim labelu Digitalis w 2010 roku oraz kolejnych dwóch albumów w brytyjskim Leaf, duet powołał do życia własną wytwórnię The New Black, która w roku 2017 wydała album „Born To Ruin”.

Beak> to Billy Fuller, Geoff Barrow oraz Will Young. Działając z angielskiego Bristolu, wydali 3 płyty nakładem Invada Records – „Beak>” (2009), „>>” (2012), „>>>” (2018) oraz soundtrack do nagradzanego filmu „Couple In A Hole” (2015). Trio tworzy gęstą i atmosferyczną muzykę, której inspiracje znaleźć można w eksperymentach takich grup, jak m.in. This Heat, Can czy Soft Machine.

The Bug to główny projekt Kevina Richarda Martina – producenta znanego z wielu różnych wcieleń, cieszącego się wyjątkową reputacją dzięki swoim żywiołowym występom na żywo i obszernemu katalogowi własnych oraz tworzonych w kooperacji przedsięwzięć muzycznych.

Charakterystyczny dla The Bug styl apokaliptycznego dancehallu wynikał z zaangażowania artysty w rodzącą się scenę dubstep i został wypracowany przez Martina na początku nowego tysiąclecia we współpracy z Rootsmanem – weteranem brytyjskiego digital dubu oraz takimi MC’s jak Daddy Freddy, Toastie Taylor i Paul St. Hilaire.

Niezależnie od tego czy Martin występuje solo, czy też w towarzystwie zaproszonych wokalistów, siła głębokiego, basowego brzmienia będąca połączeniem dancehallu, acid ragga i grime’u, jest niezmienna.

7 września 2019 r., Kevin Richard Martin wystąpił na 10. edycji białostockiego Up To Date Festivalu (nasza relacja).

Nasza recenzja płyty „Angels & Devils” (2014)

Innercity Ensemble + Lucas Gutierrez

Koncert Innercity Ensemble podczas tegorocznej edycji Fonomo związany będzie z premierą czwartej płyty zespołu pt. „IV”, która ukaże się we wrześniu br. nakładem Instant Classic. Z tej okazji zespół zaprezentuje nowe utwory, którym towarzyszyć będą wizualizacje przygotowane przez argentyńskiego artystę multimedialnego Lucasa Gutierreza. Wspólny, audiowizualny projekt został przygotowany specjalnie na festiwal i będzie jednorazowym, niepowtarzalnym wydarzeniem.

Innercity Ensemble – międzymiastowy kolektyw zawiązany w Bydgoszczy w roku 2011. Muzyka Innercity Ensemble to konglomerat wieloletnich doświadczeń oraz wzajemnych interakcji i poszukiwań wokół tego, co słychać na skraju gatunków takich jak jazz, krautrock, elektronika i muzyka etniczna z różnych stron świata. Zespół nagrywa improwizowane sesje, których najciekawsze fragmenty trafiają na wydawane regularnie płyty. W corocznym rankingu 100 najlepszych płyt prestiżowego, brytyjskiego portalu The Quietus „III” wylądowała na trzeciej pozycji.

Grupa wystąpiła m.in. na: Katowice JazzArt Festival (Katowice, 2019), Ilmio Festival (Turku/Finnland, 2018), Jazz Od Nowa Festival (feat. Ray Dickaty, Toruń, 2018), Mięty Pole Festival (Grodzisk Mazowiecki, 2018), Wschód Kultury – Inne Brzmienia Festival (Lublin, 2016), OFF Festival (Katowice, 2015), Malta Festival (Poznań, 2015), Incubate Festival (Tilburg/Holandia, 2014), CoCArt Music Festival (Toruń, 2014), Jazz & Experimental Music from Poland (Londyn, 2013), Festiwal Jazz Jantar (Gdańsk, 2013 i 2017) i Unsound Festival (Kraków, 2012) oraz zaliczyła mini trasę koncertową po Danii i Szwecji (2018).

Skład zespołu od początku istnienia tworzą: Radosław Dziubek, Rafał Iwański, Wojciech Jachna, Rafał Kołacki, Artur Maćkowiak, Tomasz Popowski, Jakub Ziołek.

LUCAS GUTIERREZ to mieszkający w Berlinie argentyński artysta multimedialny i projektant zajmujący się wzornictwem przemysłowym. Gutierrez jest aktywny na wielu polach: od wykładów, warsztatów i spektakli audiowizualnych po projekty video skoncentrowane na nowych paradygmatach kultury cyfrowej. Artysta uczestniczy w działaniach związanych z kulturą remiksu, organizując sesje AV w czasie rzeczywistym, podczas których łączy inspiracje z różnych kontekstów kulturowych – od antropologii „post-work” po abstrakcyjne cytaty z projektów 3D wykonywanych w ramach wzornictwa przemysłowego. W swojej narracji odwołuje się często do aktualnych lęków i dystopii społecznych, jednak w większości przypadków używa języka wielobarwnej, chaotycznej metafizyki.

Ostatnie wykłady i występy artysty miały miejsce w ramach takich wydarzeń, jak MUTEK, Sonar+D i ZKM Karlsruhe, a także wystaw w Aperto Raum i Vorspiel/ Transmediale & CTM Berlin. Gutierrez wykłada obecnie Motion Graphics (grafika ruchu) i Live Visuals (performance video na żywo) na berlińskiej UdK.

Amerykański Belief Defect zrodził się z chęci przekroczenia granic obowiązujących na undergroundowej scenie elektronicznej oraz odrzucenia niepisanych nakazów i zakazów jej estetyki, polityki i hierarchicznej organizacji. Muzyka Belief Defect to powrót do brzmień, które odegrały zasadniczą rolę w okresie kształtującym ich osobowość. Spójną narrację kompozycji tworzy egzystencjalna, społeczna lub polityczna tematyka opowiedziana przez pryzmat „zdeprawowanych dekadentów” („Decadent yet Depraved” – tytuł płyty zespołu). Konfrontacyjny aspekt muzyki zespołu uzupełniają obrazy zawierające silną krytykę społeczną i apokaliptyczną wizję rzeczywistości. /posłuchaj/

MTV to system organiczno-elektroniczny. MTV nadaje na żywo. MTV adaptuje się do przestrzeni. MTV akceptuje szczęśliwe przypadki. MTV nadaje lokalnie. MTV dąży do samoregulacji.

MTV: Modulartelevision to objazdowy program telewizyjny (posłuchaj), w którym Piotr Ceglarek, Jan Dybała i Piotr Wojtczak aka AARPS łączą swoje zamiłowania do syntezy dźwięku i obrazu. Sesja MTV łączy w sobie cechy improwizowanego koncertu i instalacji audiowizualnej, w której bazujące na sprzężeniach zwrotnych systemy przetwarzania dążą z pomocą wykonawców do zakrzywienia lokalnej czasoprzestrzeni.

Inire to projekt powstały w 2001 roku, który tworzą Krzysztof Pawlik i Małgorzata Dancewicz.

Jako duet, również z gościnnym udziałem innych twórców, INIRE zrealizowało od tego czasu liczne audiowizualne performanse, między innymi Hermetic Garden (2001), Septem Sermones ad Mortuos (2004), Traces (2007),  Atalanta Fugiens (2009),  re-membering re-called (2011), Dante’s Songs 2.011 (2011), Shipwreck score (2012), Le corps sans qualités (2014), Labirynt (2016), Transcape disturbances (2017), Drifting down and up the meaning (2018). Wspomniane performanse prezentowane były między innymi na Festiwalu ArtofLivin w Pradze, Bratysławie i Budapeszcie, Videoformes w Clermont Ferrand, na Generative Art w Rzymie, Art in Translation w Rejkiawiku, xCoAx 2016 w Bergamo, LEM Festival w Barcelonie, w ramach obchodów 100 lat polskiej awangardy w Filmotece Narodowej – Instytucie Audiowizualnym, w cyklu Awangarda na ucho oraz na wielu indywidualnych wydarzeniach artystycznych w kraju i za granicą.

W swoich działaniach Inire łączy filozoficzne i antropologiczne poszukiwania z audiowizualnymi środkami wyrazu, interpretując ugruntowane już w kulturowej tradycji treści, które na granicy muzyki elektronicznej, elektroakustycznej, video-artu i audiowizualnego performance’u zyskują nowe znaczenia. Zainteresowania tematyczne grupy oscylują  między teorią komunikacji, strukturą mitu i dekonstrukcją, formalnie poruszając się w rejonach muzycznego minimalizmu, sound poetry i spoken word. /posłuchaj/

Amelie Duchow | TONSTICH to audiowizualny projekt, który opiera się na kreacji sonorystycznego ubioru. Podstawowe parametry modelu obwiedni fali dźwiękowej (attack, decay, sustain, release) przekładają się bezpośrednio na długość i szerokość stroju. Jego kształt i wygląd podlega ciągłej modyfikacji poprzez indywidualne wrażenia dźwiękowe słuchacza.

Dźwięki użyte w projekcie są autentycznymi dźwiękami z zakładów produkujących odzież i tekstylia. Wszystkie odgłosy mieszają się, tworząc zróżnicowane struktury elektroniczne i swoiste tkaniny dźwiękowe.

Spektakl audiowizualny [ TONSTICH ] rozwija się w sześciu krokach. Każdy stanowi kolejny etap rozwoju kreacji Amelie Duchow. Artystka zainteresowała się muzyką elektroniczną w latach 90. Zaangażowanie w niemiecki clubbing zainspirowało ją do próby stworzenia własnego stylu muzycznego opartego o ciągłe poszukiwania nowych, elektronicznych i współczesnych źródeł dźwięku. W roku 2007 Duchow przeprowadziła się do Włoch i dołączyła do elektronicznego labelu Suite inc. W tym samym roku stworzyła wraz z Marco Monfardinim projekt Schnitt. Praca duetu koncentruje się na obszarze przejściowym między muzyką, sztuką i nauką. Wykorzystanie abstrakcyjnego materiału medialnego w połączeniu z indywidualistycznym postrzeganiem technologii, buduje równowagę między formą a koncepcją ich projektów. /posłuchaj/

TM404 zadebiutował na żywo w klubie Berghain w Berlinie w ramach festiwalu CTM w styczniu 2013 roku. Od tego czasu występował ze swoim analogowym live setem praktycznie na całym świecie. Do fanów Andreasa Tilliandera należy Richie Hawtin, który zaprosił dwukrotnie TM404 do udziału w autorskim cyklu Enter w klubie Space na Ibizie. Dzięki Hawtinowi TM404 występował również na wielu festiwalach, m.in. Mutek w Montrealu czy The Warehouse Project w Manchesterze. W zależności od sytuacji, podczas jego setów można usłyszeć zarówno spokojne, chilloutowe i dubowe dźwięki, jak i mocne acid techno. Na scenie korzysta z prawdziwych instrumentów, m.in. trzech syntezatorów Roland TB-303, zestawu różnych automatów perkusyjnych, efektów i samplerów.

 

 

 

Dołącz do ponad 13 000 fanów na Facebooku:

Komentarze