KategoriaRecenzje (6156 wszystkich)

Niemka i Ukrainka zaczęły współpracować, gdy ta pierwsza usłyszała nagrania tej drugiej znalezione gdzieś w czeluściach internetu. Po kilku wspólnych występach okazało się, że rozumieją się

O obu artystach można by napisać wiele, każdy z nich przeszedł długą drogę w swej twórczośći. Zarówno Mikołaj Trzaska, jak i Paul Wirkus niejedno muzyczne oblicze

Wydany w 2001 „MXCT” to pierwsze zarejestrowane na płycie spotkanie Martina Tetreault i Xaviera Charlesa. Album zainteresował mnie głównie z tego powodu, że obydwu artystów miałem

To jedna z tych długo poszukiwanych płyt, które w końcu znajduje się dziwnym przypadkiem. Kilka utworów z „Perfect Fit” usłyszałem w jednej z nocnych audycji w

Po 3 latach milczenia Jan Werner postanowił uszczęśliwić nas nowym wydawnictwem swojego solowego projektu. Na „Queries” składają się jednak nie premierowe kompozycje, ale utwory z wcześniejszego

Sześć lat temu wyszła pierwsza płyta Luomo, która zaskoczyła niespotykanym wcześniej mariażem deephouseowych wibracji z dubową głębią. Od tamtej pory minęły całe wieki, a Vladislav Delay

Laibach jest zespołem, który od dawna nie musi nikomu niczego udowadniać ani łasić się do potencjalnych słuchaczy. Nie wydaje się zresztą, by kiedykolwiek to robił. Nowy

Wydana w ubiegłym roku, debiutancka płyta Prawatta do dziś pozostaje jedną z najciekawszych i najbardziej poplątanych pozycji w katalogu wytwórni Salut. Projekt z Trójmiasta zafundował słuchaczom

„Wag The Swing” nie miało szansy znaleźć się na listach najlepszych płyt roku 2006, jako że premierę miało 25 grudnia. Rankingi jednak można zaktualizować, a możliwe,

Nie tak dawno panowie Dunckel i Godin stworzyli muzykę dla Charlotte Gainsbourg, która wydała następnie płytę zatytułowaną „5:55”. Efekt tej współpracy był doskonały – otrzymaliśmy jedną

Martin Speake od dawna marzył o współpracy z Paulem Motianem. Trio, jakie Motian tworzy wraz z Billem Frisellem i Joe Lovano, angielski saksofonista określił jako „swój

Od premiery „Every Day” minęło już pięć lat i dopiero teraz Jason Swinscoe przedstawił kolejny „właściwy” (nie licząc „Man With A Movie Camera”) album TCO. Na

Obniżająca się forma Mouse on Mars sprawiła, że po ostatnią płytę duetu sięgali już tylko najwierniejsi fani. Swoje największe sukcesy myszy odnosiły jakieś dziesięć lat temu,

Colin Potter, David Tibet, Steven Stapleton – nazwiska, które pozostawione bez jakiegokolwiek komentarza powinny wystarczyć za recenzję tego albumu. Nurse With Wound to muzyczny ewenement, słodycz

To najdłuższa płyta na świecie. Przynajmniej takie sprawia wrażenie. Niemal 80 minut nieśpiesznego grania na jedno kopyto, bez widowiskowej liczby pomysłów, bez nagłych zwrotów czy choćby

Któż nie zna Samorosta? Przygody samotnego gnoma, który wraz z psem zamieszkuje dryfujący w kosmosie kawałek lądu, podbiły serca milionów internautów. Prosta gra w technice flash

Dave Gahan wraca z drugim solowym albumem. Ja dobrze wiem, że to tak nie w smak i niekulturalnie, bo przecież pierwsza płyta bez macierzystego zespołu ma

Ten box-set ukazał się przed trzema laty, lecz w pełni zasługuje na przypomnienie. Składają się nań cztery absolutnie wyjątkowe albumy absolutnie wyjątkowego artysty – Helge Stena,

„Wykorzystuję oczywiście pewne struktury rytmiczne, techniki wydobywania dźwięku, ale staram się tworzyć własny, dosyć abstrakcyjny styl. Najlepiej oddaje to termin „feral”, czyli „dziki”. Stosuje się go

Wydawało się, że hype wokół tak zwanego dubstepu i gatunków pochodnych (grime, 2step, UK garage i co tam jeszcze wymyślili) powoli ustępuje, a tymczasem dobra passa