AutorPaweł Gzyl (3109 wszystkich)

Wspólnym elementem wszystkich części serii ma być grafika – a właściwie wizerunek „wire-baby”, wymyślony przez hinduską artystkę Shwetę Malhotrę, która trafiła do wytwórni, wygrywając ubiegłoroczny konkurs

Jego twórcą jest Fin Greenall, znany wszystkim jako Fink, jeden z oryginalniejszych wykonawców nagrywających dla Ninja Tune. Wraz z instrumentalistami, towarzyszącymi mu w koncertowych wojażach po

Umieszczone na nim nagrania cechuje przede wszystkim przestrzenne brzmienie. Tworzą je przeciągłe smugi syntezatorowych dźwięków, układające się w odmalowane z rozmachem tła. Pojawiają się znikąd, narastają,

Zaledwie jedna płyta wystarczyła, aby Justice zostali przyjęci za oceanem jako mesjasze nowej muzyki – stadionowego electro, łączącego rockowy zgiełk z dyskotekową energią. I rzeczywiście, kiedy

Pierwszym krokiem w stronę samodzielnej dzielności, był dla młodego mieszkańca Nowego Jorku projekt Eggfooyoung, w którym przestawił się on z abstrakcyjnego hip-hopu tworzonego w ramach Secret

Autorem tej fascynującej kolekcji jest Ben Edwards, brytyjski muzyk, znany z działalności pod szyldem Benge i prowadzenia własnej wytwórni Expanding Records. Mając do dyspozycji imponującą kolekcję

Muzyka włoskiego producenta, obecnie rezydującego w Istambule, wydaje się być wręcz stworzona do takiego właśnie miejsca. Jego pierwszy album – „Pornography” – zgodnie zresztą z tytułem,

Zafascynowany nowofalową elektroniką, zakupił analogowy sprzęt (syntezator i sekwencer Korg MS 10 i MS 20 oraz sampler Ensoniq Image), aby dysponując tym ekwipunkiem, założyć swój pierwszy

Od dwóch lat tworzy jednak również jako Marek Bois, dedykując swe nagrania pod tym szyldem klasycznemu minimal techno. Po singlach dla Trapezu i Rrygular, ta druga

Na pierwszy ogień idą największe gwiazdy tłoczni. Najpierw sami jej szefowieZnakomite albumy wydali The Black Dog, Mark Henning, Octagen czy Mirror Music, a świetne dwunastocalówki firmowali

I co dzisiaj z tego zostało? Zarówno komercyjni, jak i alternatywni raperzy wypalili się, bardziej interesując się stanem swych kont, niż pomysłowością własnych rymów. Ale nie

Wszak Quentin Dupieux zawdzięcza swój światowy rozgłos właśnie futrzanemu Flat Ericowi, któremu tajemnicze ręce chcą przeciąć oko brzytwą, niczym w legendarnym filmie Bunuela i Daliego sprzed

Jej najciekawszymi reprezentantami okazali się być tacy twórcy, jak Kit Clayton, Sutekh, Safety Scissors czy Twerk. Ich ówczesne dokonania najlepiej udokumentowały niemieckie wytwórnie – Force Inc.,

Kiedy ten dowiedział się, iż Jelinek jest twórcą muzyki elektronicznej, opowiedział mu o swej matce, która również realizowała na własny użytek syntezatorowe kompozycje (zmarła w 1994